Ενημερώνουμε οτι το περιοδικό μας διατίθεται πλέον και στην Αθήνα από το βιβλιοπωλείο "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΙΣ". Παλαιότερα τεύχη του περιοδικού διατίθενται στην Θεσσαλονίκη από το βιβλιοπωλείο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ, καθώς και δια αντικαταβολής κατόπιν παραγγελίας στην διεύθυνση erimihora@hotmail.com.

ΝΕΑ ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ

ΛΑΡΙΣΑ: Βιβλιοπωλείο "Σκάλα"
ΤΡΙΚΑΛΑ: Skinhouse Hellas

Κυκλοφόρησε το τέταρτο τεύχος του περιοδικού «Έρημη Χώρα» με ποικίλη θεματολογία και μεταφράσεις άρθρων και κειμένων των συγγραφέων Ernst Juenger, Ernst Niekisch, Penti Linkola, Francis Parker Yockey. Το περιοδικό διατίθεται από το βιβλιοπωλείο «Αριστοτέλειο» στην Θεσσαλονίκη και θα διατίθεται εντός των ημερών από το βιβλιοπωλείο «Ελεύθερη Σκέψις» στην Αθήνα, ενώ συντόμως θα ανακοινωθούν επιπλέον σημεία διαθέσεως. Για παραγγελίες με αντικαταβολή μπορείτε να επικοινωνήσετε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην διεύθυνση erimihora@hotmail.com



εκδήλωση στις 4 Δεκεμβρίου

«Θέλουμε, όμως, Κράτος και όχι Σύστημα. Θέλουμε μια κοινωνία, η οποία θα οργανώνεται συνειδητά σε μία μεγάλη εθνική κοινότητα, και όχι έναν σωρό ατόμων που βρίσκονται στον ίδιον χώρο λίγο-πολύ από τύχη, συνδεόμενα μόνον από τα σύνορα που υπαγορεύθησαν από Ξένες Δυνάμεις και από τον πολιτικό τετραγωνισμό του κύκλου μίας παγκοσμίου αμοιβαιότητος συμφερόντων. Θέλουμε εξουσία, όχι, όμως, την εξουσία των σηπόμενων τραπεζικών διευθυντών και οικονομολόγων ούτε την εξουσία των δειλών κυβερνητικών αξιωματούχων, που τους κόβονται τα παγώνουν σε κάθε μέτρο, ούτε την εξουσία των αποσυντιθεμένων προέδρων της γερουσίας και των διευθυντών υπουργείων […], αλλά την εξουσία ανδρών, για τους οποίους γνωρίζουμε ότι ταυτίζονται με τους σκοπούς μας. Επιθυμούμε ένα σχέδιο, ένα ενοποιημένο σχέδιο, όχι την προέκταση της δημοσίας οικονομικής δραστηριότητας από τις πλέον ποικίλες και αυθαίρετες απόψεις, που επήλθαν από την ανάγκη των περιστάσεων αντί από την αυθόρμητη παρόρμηση, και που δικαιολογήθηκαν στην βάση κωλυσιεργιών, οι οποίες υπάρχουν μέσα στο Σύστημα το ίδιο-αλλά μία συγχώνευση όλων των οικονομολογικών αρχών από συσχετιζόμενα μέτρα, ξεκινώντας με την γή και την κάλυψη των μεταφορών, με τις πρώτες ύλες και εν τέλει με τον άνθρωπο, άπαντα τα οποία περιέχουν την παρότρυνση προς την αυθόρμητη συνοχή. Το Σύστημα καυχάται ότι έχει ήδη παραγάγει έναν τέλειο οργανισμό. Δεν έχει οργανώσει τίποτα άλλο εκτός από πείνα και τον εαυτό του, και αυτά κακώς. Οπουδήποτε έχουν αναπτυχθεί φυσικές μορφές παραγωγής και μία κοινωνία, έχουν αναπτυχθεί σε αντίθεση προς το Σύστημα. Τούτο είναι αλήθεια και όποιος το αρνείται είναι είτε ψεύτης είτε τυφλός.»

Ernst von Salomon από το έργο του «It cannot be stormed», αγγλική μετάφραση, εκδόσεις Arktos

« Ευρωπαϊκός Σοσιαλισμός είναι η ανάπτυξη όλων των πηγών της δικής μας ηπείρου από μία πλήρως ενωμένη Ευρώπη , προς όφελος όλων των λαών της Ευρώπης, με κάθε ενέργεια και κίνητρο που μία Ευρωπαϊκή κυβέρνηση μπορεί να δώσει στην ιδιωτική επιχείρηση, στην εργατική ιδιοκτησία ή σε κάθε άλλη μέθοδο προόδου, την οποίαν η επιστήμη και το δυναμικό σύστημα διακυβερνήσεως βρίσκουν ως το πλέον αποτελεσματικό για τον πλουτισμό όλων των λαών και την εξύψωση του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και ακόμα υψηλότερες μορφές ζωής. »

Sir Oswald Mosley

Επειδή το εθνικό κίνημα στην ουσία του δεν είναι δικτατορικό, αναρωτώμεθα λοιπόν: Τι είναι; Είναι δημοκρατία; Καθόλου, διότι ο αρχηγός δεν εκλέγεται από το εκλογικό σώμα και η δημοκρατία βασίζεται στην αρχή της ψηφοφορίας. Άλλως στα εθνικά καθεστώτα ουδείς ηγέτης επιλέγεται με ψηφοφορία. Συγκατίθεται σε αυτό. Εάν λοιπόν τα καθεστώτα αυτά δεν είναι δικτατορίες ή δημοκρατίες, τότε τι είναι; Δίχως να τα ορίζουμε, οφείλει κάποιος να παραδεχθεί ότι εκπροσωπούν ένα νέο είδος διακυβερνήσεως, ιδιώνυμo, στα σύγχρονα κράτη. Δεν έχει αντιμετωπισθεί μέχρι στιγμής και δεν γνωρίζω ποιο όνομα πρέπει να της δοθεί.

Πιστεύω ότι έχει την βάση της αυτό το πνευματικό επίπεδο, αυτήν την ανυψωμένη εθνική συνείδηση η οποία, αργά ή γρήγορα, εξαπλώνεται ως τις παρυφές του εθνικού κορμού.

Είναι κατάσταση εσωτερικής αποκαλύψεως. Αυτό που κάποτε ήταν η ενστικτώδης κρυψώνα του λαού αντανακλάται αυτές τις στιγμές στην συνείδησή του, δημιουργώντας μία κατάσταση ομόψυχης φωτίσεως, η οποία απαντάται μόνον σε μεγάλες θρησκευτικές αναβιώσεις. Το φαινόμενο αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηρισθεί ως κατάσταση εθνικής οικουμενικότητας. Ένας λαός στην ολότητά του πλησιάζει μία αντίληψη του εαυτού του, του σκοπού του και του πεπρωμένου του στον κόσμο. Κατά το παρελθόν έχουν παρατηρηθεί μόνον αναλαμπές τέτοιας αντιλήψεως, στην εποχή μας, όμως, αντιμετωπίζουμε μερικά τέτοια μόνιμα φαινόμενα.

Σε μία τέτοια περίπτωση ο ηγέτης δεν είναι ένας «αφέντης», ένας «δικτάτορας», «κάποιος που πράττει όπως του αρέσει», που ηγείται «σύμφωνα με τις ιδιοτροπίες του». Αποτελεί την ενσάρκωση αυτής της αφανούς πνευματικής καταστάσεως, το σύμβολο αυτής της συνειδήσεως. Δεν «πράττει όπως του αρέσει», πλέον, αλλά θα κάνει αυτό που «πρέπει». Και οδηγείται όχι από ατομικά ή από συλλογικά συμφέροντα, αλλά από το συμφέρον του αθανάτου έθνους, το οποίο έχει διεισδύσει στην συνείδηση των λαών. Εντός αυτού του πλαισίου και μόνον τα προσωπικά και τα συλλογικά συμφέροντα ικανοποιούνται στο φυσιολογικό μέγιστο.

Corneliu Zelea Codreanu