« Ευρωπαϊκός Σοσιαλισμός είναι η ανάπτυξη από μία πλήρως ενωμένη Ευρώπη όλων των πηγών της δικής μας ηπείρου, προς όφελος όλων των λαών της Ευρώπης, με κάθε ενέργεια και κίνητρο που μία Ευρωπαϊκή κυβέρνηση μπορεί να δώσει στην ιδιωτική επιχείρηση, στην εργατική ιδιοκτησία ή σε κάθε άλλη μέθοδο προόδου, την οποίαν η επιστήμη και το δυναμικό σύστημα διακυβερνήσεως βρίσκουν ως το πλέον αποτελεσματικό για τον πλουτισμό όλων των λαών και την εξύψωση του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και ακόμα υψηλότερες μορφές ζωής. »

sir Oswald Mosley

Τ.Σ. ΕΛΙΟΤ

"ΓΕΡΟΝΤΙΟΝ"

εκδόσεις "ΚΕΔΡΟΣ"

μετάφραση: Αριστοτέλης Νικολαΐδης

Με τόση γνώση, ποιά συγχώρεση; Σκέψου τώρα
την ιστορία που έχειν τόσες πονηρές διαβάσεις, επινοημένους
διαδρόμους
Κι εκβάσεις, εξαπατά με ψιθυριστές φιλοδοξίες
Μας κατευθύνει με κενοδοξίες. Σκέψου τώρα
Δίνει καθώς η προσοχή μας είναι αποσπασμένη
Και ό,τι δίνει, δίνει με τρόπον εύπλαστες συγχύσεις
Ώστε το δόσιμο λιγώνει την λαχτάρα. Δίνει πολύ αργά
Ό,τι δεν είναι πιστευτό,
Μέσα στην μνήμη μόνον, αναθεωρημένο πάθος. Δίνει πολύ νωρίς
Πρός αδύνατα χέρια, ό,τι νομίζεται μπορεί να μοιρασθεί
Ώσπου η άρνηση διαδίνει έναν φόβο. Σκέψου
Μήτε φόβος, μήτε θάρρος μας διασώζουν. Αφύσικες διαστροφές
Ιδρύονται από τον ηρωισμό μας. Αρετές
Μας δυναστυεύουν από τ' ασύνετα μας κρίματα.
Τα δάκρυα τούτα ρέουν απ' το δέντρο της οργής.

ERNST JUENGER

"ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ"

εκδόσεις "ΝΕΦΕΛΗ"

μετάφραση: Ελένη Φαφούτη

"Το ίδιο συμβαίνει με τον χρόνο είναι ένα πλασμένο κομμάτι της αιωνιότητας. Η αιωνιότητα είναι μικρή, δεν είναι τίποτ' άλλο από μία κρατημένη ανάσα." (σελ.107)

" Οι εμπειρίες μας συνεχώς επαναλαμβάνονται, ο χρόνος ρίχνει πάλι τα δίχτυα του πάνω μας." (σελ.116)

"Οι εραστές έχουν ένα δικό τους βασίλειο, όπου είναι βασιλιάδες και δικαστές." (σελ.132)

"Αυθα'ιρετα μπορεί να ζεί ο καθένας, λέει ένα γνωστό ρητό. Η αλήθεια,όμως, είναι οτι αυθαίρετα δεν μπορεί να ζεί κανείς." (σελ. 206)

ΕΚΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ, ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΣΤΟΧΟΣ" ΚΑΙ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΥΛΛΗΨΗ, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ. ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΒΑΙΝΕΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ ΜΕ ΝΕΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ. 34 ΕΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Η ΚΥΠΡΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ, ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΙΟΓΚΩΝΟΝΤΑΙ, Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ, ΤΑ ΔΕ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΗΘΗ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ, ΤΟΥ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗΣ . ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΥΓΕΙΑ...

CARL SCHMITT

ΠΟΛIΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

μετάφραση: Παναγιώτης Κονδύλης

εκδόσεις "ΛΕΒΙΑΘΑΝ"

Κυρίαρχος είναι όποιος αποφασίζει για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει για την νομική επιστήμη ανάλογη σημασία όπως το θαύμα για την θεολογία. [...] Γιατί η ιδέα του σύγχρονου κράτους δικαίου επικρατεί με τον δεϊσμό, δηλαδή με μία θεολογία και μεταφυσική που εκδιώκει το θαύμα από τον κόσμο και αρνείται την παραβίαση των φυσικών νόμων (όπως αυτή εμπεριέχεται στην έννοια του θαύματος, επιβάλλοντας μιαν εξαίρεση μέσω μιάς άμεσης επέμβασης ) το ίδιο όπως αρνείται και την άμεση επέμβαση του κυρίαρχου στην κρατούσα έννομη τάξη. Ο Διαφωτισμός του ορθολογισμού απέρριπτε τηην έκτακτη περίπτωση σε όλες τις μορφές της.

Στο εξής, όπως λέγεται, θα υπάρχουν μόνον οργανωτικά-τεχνικά και οικονομικά-κοινωνιολογικά καθήκοντα, όχι όμως πολιτικά προβλήματα. Το κυρίαρχο σήμερα είδος οικονομικής-τεχνικής σκέψης δεν είναι πλέον κάν σε θέση να αντιληφθεί μιαν πολιτική ιδέα. Το σύγχρονο κράτος φαίνεται να έγινε πράγματι ό,τι βλέπει σ' αυτό ο Max Weber: μια μεγάλη επιχείρηση.

συνέχεια από Σελίν

Με λίγα λόγια όσο είσαι στον πόλεμο, λές πως θα 'ναι καλύτερη η ειρήνη, κι έπειτα πιπιλάς αυτήν την ελπίδα σαν καραμέλα, κι έπειτα είναι σκατά και απόσκατα. Δεν τολμάς να το πείς στην αρχή, μην τυχόν και αναγουλιάσει κανένας.Το παίζεις καλό παιδί, κοντολογίς. Κι έπειτα, μιάν ωραία πρωία, καταλήγεις παρ' όλα αυτά να το ξεράσεις μπροστά σε όλον τον κόσμο. Έχεις βαρεθεί να τσαλαβουτάς στον βόθρο . Μα τότε ο κόσμος σε βρίσκει υπερβολικό. Και τέρμα. (σελ.281)

Τί τρελοκομείο η στερημένη ζωή! Μια τάξη είναι η ζωή, κι η πλήξη είναι ο παιδονόμος της, που διαρκώς σε κατασκοπεύει.πρέπει πάση θυσία να μοιάζεις απασχολημένος με κάτι πολύ συναρπαστικό, ειδάλλως πλακώνει και σου ροκανίζει το μυαλό. ΄Οταν η μέρα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σκέτο εικοσιτετράωρο, δεν υποφέρεται. Μια μακριά, σχεδόν αβάσταχτη ηδονή πρέπει να είναι η μέρα, μία μακριά συνουσία, θες δε θες.

Σου κατεβαίνουν λοιπόν σιχαμερές σκέψεις, όσο σ' αποβλασκώνει η ανάγκη, όσο μέσα στο κάθε σου δευτερόλεπτο στριμώχνεται ένας πόθος για χίλια άλλα πράγματα, ένας πόθος για αλλού. (σελ.415)

[...] Βυθίζεσαι , τρομάζεις στην αρχή μες στην νύχτα, μα θες παρ' όλα αυτά να καταλάβεις, και τότε δεν εγκαταλείpεις πια τα βάθη. Είναι, όμως, πολλά τα πράγματα που πρέπει να καταλάβεις ταυτόχρονα. Κι είναι πολύ σύντομη η ζωή. Δεν θες να αδικήσεις κανέναν. Έχεις ενδοιασμούς, διστάζεις να τα κρίνεις όλα μονομιάς και προπαντός φοβάσαι μην αναγκαστείς να πεθάνεις ενόσω διστάζεις, γιατί τότε θα 'χεις έρθει τζάμπα στην ζωή. Ό,τι χειρότερο. (σελ.446)

ΛΟΥΙ ΦΕΡΝΤΙΝΑΝ ΣΕΛΙΝ

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΕΣΤΙΑ"

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΣΕΣΙΛ ΙΓΓΛΕΖΗ ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ

Υπάρχουν σε αυτόνν τον κόσμο δύο καλοί τρόποι να ψοφήσει ο φτωχός: είτε απ' την απόλυτη αδιαφόρία των ομοίων του εν καιρώ ειρήνης είτε απ' το ανθρωποκτόνο πάθος των ιδίων εν καιρώ πολέμου. Άμα βαλθούν να σκεφοται εμάς οι μάγκες είναι αμέσως για να μας βασαλίσουν, και τίποτε άλλο. Μόνο καταματωμένοι παρουσιάζουμε ενδιαφέρον για τα καθάρματα! (σελ.103)

Το μόνο που ξέρει ο κόσμος είναι να σε σκοτώνει, σαν τον κοιμισμένο είναι ο κόσμος που σε πλακώνει στον ύπνο του , όπως σκοτώνει ο κοιμισμένος τους ψύλλους του. Να ένας ηλίθιος τρόπος να πεθάνεις, έλεγα μέσα μου, όπως όλος ο κόσμος , δηλαδή. Η εμπιστοσύνη στους ανθρώπους είναι ήδη λιγάκι θάνατος. (σελ. 215)

Παραδίνεσαι στυον θόρυβο όπως παραδίνεσαι στον πόλεμο. Αφήνεσαι στις μηχανές με τις τρείς ψωροϊδέες που παραδέρνουν ακόμη πάνω ψηλά, πίσω από το κούτελο. Πάει τελείωσε. Ό,τι κοιτάς οπουδήποτε, ό,τι αγγίζει το χέρι, είναι τώρα σκληρό. Κι ό,τι καταφέρνεις ακόμη να θυμηθείς είνια άκαμπτο σαν σίδερο κι άνοστο πιά μες στην σκέψη.
Γεράσαμε φριχτά μονομιάς.
Πρέπει να καταργηθεί η έξω ζωή, να γίνει ατσάλι, κάτι χρήσιμο. Δεν την αγαπούσαμε αρκετά όπως ήταν, γι' αυτό. Πρέπει να γίνει αντικεένο λοιπόν, στερεό, έστι έχει ο Κανόνας. (σελ.271)