Η αληθινή εξίσωση είναι «δημοκρατία» = διακυβέρνηση από τους παγκόσμιους χρηματιστές. Το κύριο χαρακτηριστικό των σύγχρονων κυβερνήσεων είναι ότι δεν γνωρίζουμε ποιος κυβερνά, de facto ακόμα περισσότερο και από de jure. Βλέπουμε τον πολιτικό και όχι τον χρηματοδότη του. Ακόμα λιγότερο τον χρηματοδότη του χρηματοδότη, ή, το σπουδαιότερο όλων, τον τραπεζίτη πίσω από τον χρηματοδότη. Ενθρονισμένος πάνω από όλα, κατά τρόπο δίχως προηγούμενο στο παρελθόν, βρίσκεται ο κεκαλυμμένος  με πέπλο προφήτης της οικονομίας, επηρεάζοντας όλους τους ανθρώπους με ένα είδος μαγείας και δίδοντας χρησμούς σε μία γλώσσα ακατανόητη για τον κόσμο.

        J.R.R. Tolkien,  Candour Magazine, 13 Ιουλίου 1956

Σε αντίθεση με τα δημοκρατικά κράτη, τα φασιστικά δεν διστάζουν να διδάξουν ηθική.

Ο Φασισμός δεν προτείνει απλώς άλλη μια μορφή του έθνους, αλλά του ανθρώπου. Ο Φασισμός κατατάσσει κάποιες ανθρώπινες ποιότητες πάνω από άλλες [...] θάρρος, πειθαρχία, πνεύμα θυσίας, ενεργητικότητα [...] υπερηφάνεια, συνέπεια στους όρκους, γενναιοδωρία, σεβασμός πρός τον γενναίο αντίπαλο, προστασία των αδυνάτων και των αόπλων, απέχθεια για τους ψεύτες και σεβασμός πρός αυτούς που μάχονται δικαίως.

Αυτό είναι το όνειρο του Φασισμού, το οποίο ζούσε στην καρδιά λίγων. 

Maurice Bardeche

Στην Γερμανία τα δεσπόζοντα χέρια της Τρίτης Τάξεως ουδέποτε κατάφεραν να διεισδύσουν στον πυρήνα που καθορίζει τον πλούτο, την δύναμη και την πληρότητα της ζωής.

Ανατρέχοντας σε παραπάνω από έναν αιώνα γερμανικής ιστορίας, μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα και υπερηφάνεια, οτι δεν υπήρξαμε και πολύ καλοί αστοί.

Ernst Juenger, Der Arbeiter

Βλέπουμε την Ιαπωνία να ξεφαντώνει στην ευμάρεια και να κυλιέται στην πνευματική κενότητα. [...] Είναι δυνατόν να αξιολογήσεις την ζωή σε έναν κόσμο, όπου το πνεύμα είναι νεκρό;

Yukio Mishima, Ο ναός του χρυσού περιπτέρου

Ειδωλολατρεία συντελείται όχι μόνο όταν δημιουργούμε ψεύτικους θεούς, αλλά και όταν δημιουργούμε ψεύτικους διαβόλους. Κάνοντας τους άνδρες να φοβούνται τον πόλεμο ή το αλκοόλ, ή τον οικονομικό έλεγχο, ενώ θα έπρεπε να φοβούνται την πνευματική διαφθορά και την δειλία.

                                                    G. K. Chesterton

Πλέον μορφώνουμε τους ανθρώπους μόνον ως το σημείο, που θα μπορούν να κερδίζουν το ψωμί τους και να νυμφεύονται.  Η μόρφωση τότε παύει συνολικά, σαν να αποκτήθηκε  ένα συνολικό πνευματικό επίπεδο. […] Τεράστιοι αριθμοί ανδρών και γυναικών ξοδεύουν έτσι ολόκληρη την ζωή τους εν πλήρη αγνοία των πλέον σημαντικών πραγμάτων.

                                                     Carl Gustav Jung

Η ανάγνωση κατασκοπικών διηγημάτων, οι μνήμες από την Αντίσταση και άλλες ειδικές υπηρεσίες, οι ιστορίες με συνωμότες, Γκωλλικούς και άλλους, καθιστούν  τους «εθνικόφρονες» δέσμιους  μίας ατμόσφαιρας επίμονων φαντασιώσεων.  Ένας γύρος μπρίτζ με έναν απόστρατο στρατηγό, με ένα μέλος του κοινοβουλίου ή με έναν έφεδρο λοχία   μετατρέπεται σε  μία σκοτεινή και ισχυρή συνωμοσία.  Εάν στρατολογήσουν το πολύ δέκα μαθητές Γυμνασίου, θεωρούν τους εαυτούς τους Μουσολίνι.  Εάν υπερηφανεύονται ότι διοικούν μία ομάδα πέντε χιλιάδων οργανωμένων ανδρών, σημαίνει ότι μετά βίας διαθέτουν ένα ετερόκλητο πλήθος μερικών εκατοντάδων. Εάν κατά τύχη λάβουν επιστολή από κάποιον  στρατιωτικό οργανισμό, επιδεικνύουν τον φάκελο με συνωμοτικό τρόπο, με αναστεναγμούς και σιωπηρούς  οιωνούς με υπαινιγμούς . Είναι υπέρμαχοι της ενότητος και μόνον πικρόχολες μομφές έχουν  εναντίον του σεκταρισμού των αγωνιστών, οι οποίοι αρνούνται  να τους πάρουν στα σοβαρά. Οι ίδιοι «εθνικόφρονες», σε μία περίοδο αυθεντικής μυστικότητας, συλλαμβάνονται βάσει καταλόγων με διευθύνσεις και με έγγραφα, και αρχίζουν να μιλάν αμέσως μόλις οι αστυνομικοί υψώσουν την φωνή τους. 

Dominique Venner, Προς μία θετική κριτική (1962)