Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008

« Ευρωπαϊκός Σοσιαλισμός είναι η ανάπτυξη από μία πλήρως ενωμένη Ευρώπη όλων των πηγών της δικής μας ηπείρου, προς όφελος όλων των λαών της Ευρώπης, με κάθε ενέργεια και κίνητρο που μία Ευρωπαϊκή κυβέρνηση μπορεί να δώσει στην ιδιωτική επιχείρηση, στην εργατική ιδιοκτησία ή σε κάθε άλλη μέθοδο προόδου, την οποίαν η επιστήμη και το δυναμικό σύστημα διακυβερνήσεως βρίσκουν ως το πλέον αποτελεσματικό για τον πλουτισμό όλων των λαών και την εξύψωση του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και ακόμα υψηλότερες μορφές ζωής. »
sir Oswald Mosley

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008

Τ.Σ. ΕΛΙΟΤ
"ΓΕΡΟΝΤΙΟΝ"
εκδόσεις "ΚΕΔΡΟΣ"
μετάφραση: Αριστοτέλης Νικολαΐδης

Με τόση γνώση, ποιά συγχώρεση; Σκέψου τώρα
την ιστορία που έχειν τόσες πονηρές διαβάσεις, επινοημένους
διαδρόμους
Κι εκβάσεις, εξαπατά με ψιθυριστές φιλοδοξίες
Μας κατευθύνει με κενοδοξίες. Σκέψου τώρα
Δίνει καθώς η προσοχή μας είναι αποσπασμένη
Και ό,τι δίνει, δίνει με τρόπον εύπλαστες συγχύσεις
Ώστε το δόσιμο λιγώνει την λαχτάρα. Δίνει πολύ αργά
Ό,τι δεν είναι πιστευτό,
Μέσα στην μνήμη μόνον, αναθεωρημένο πάθος. Δίνει πολύ νωρίς
Πρός αδύνατα χέρια, ό,τι νομίζεται μπορεί να μοιρασθεί
Ώσπου η άρνηση διαδίνει έναν φόβο. Σκέψου
Μήτε φόβος, μήτε θάρρος μας διασώζουν. Αφύσικες διαστροφές
Ιδρύονται από τον ηρωισμό μας. Αρετές
Μας δυναστυεύουν από τ' ασύνετα μας κρίματα.
Τα δάκρυα τούτα ρέουν απ' το δέντρο της οργής.
ERNST JUENGER
"ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ"
εκδόσεις "ΝΕΦΕΛΗ"
μετάφραση: Ελένη Φαφούτη
"Το ίδιο συμβαίνει με τον χρόνο είναι ένα πλασμένο κομμάτι της αιωνιότητας. Η αιωνιότητα είναι μικρή, δεν είναι τίποτ' άλλο από μία κρατημένη ανάσα." (σελ.107)
" Οι εμπειρίες μας συνεχώς επαναλαμβάνονται, ο χρόνος ρίχνει πάλι τα δίχτυα του πάνω μας." (σελ.116)
"Οι εραστές έχουν ένα δικό τους βασίλειο, όπου είναι βασιλιάδες και δικαστές." (σελ.132)
"Αυθα'ιρετα μπορεί να ζεί ο καθένας, λέει ένα γνωστό ρητό. Η αλήθεια,όμως, είναι οτι αυθαίρετα δεν μπορεί να ζεί κανείς." (σελ. 206)
ΕΚΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ, ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΣΤΟΧΟΣ" ΚΑΙ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΥΛΛΗΨΗ, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ. ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΒΑΙΝΕΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ ΜΕ ΝΕΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ. 34 ΕΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Η ΚΥΠΡΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ, ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΙΟΓΚΩΝΟΝΤΑΙ, Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ, ΤΑ ΔΕ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΗΘΗ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ, ΤΟΥ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗΣ . ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΥΓΕΙΑ...

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2008

CARL SCHMITT
ΠΟΛIΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
μετάφραση: Παναγιώτης Κονδύλης
εκδόσεις "ΛΕΒΙΑΘΑΝ"
Κυρίαρχος είναι όποιος αποφασίζει για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει για την νομική επιστήμη ανάλογη σημασία όπως το θαύμα για την θεολογία. [...] Γιατί η ιδέα του σύγχρονου κράτους δικαίου επικρατεί με τον δεϊσμό, δηλαδή με μία θεολογία και μεταφυσική που εκδιώκει το θαύμα από τον κόσμο και αρνείται την παραβίαση των φυσικών νόμων (όπως αυτή εμπεριέχεται στην έννοια του θαύματος, επιβάλλοντας μιαν εξαίρεση μέσω μιάς άμεσης επέμβασης ) το ίδιο όπως αρνείται και την άμεση επέμβαση του κυρίαρχου στην κρατούσα έννομη τάξη. Ο Διαφωτισμός του ορθολογισμού απέρριπτε τηην έκτακτη περίπτωση σε όλες τις μορφές της.
Στο εξής, όπως λέγεται, θα υπάρχουν μόνον οργανωτικά-τεχνικά και οικονομικά-κοινωνιολογικά καθήκοντα, όχι όμως πολιτικά προβλήματα. Το κυρίαρχο σήμερα είδος οικονομικής-τεχνικής σκέψης δεν είναι πλέον κάν σε θέση να αντιληφθεί μιαν πολιτική ιδέα. Το σύγχρονο κράτος φαίνεται να έγινε πράγματι ό,τι βλέπει σ' αυτό ο Max Weber: μια μεγάλη επιχείρηση.

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2008

συνέχεια από Σελίν
Με λίγα λόγια όσο είσαι στον πόλεμο, λές πως θα 'ναι καλύτερη η ειρήνη, κι έπειτα πιπιλάς αυτήν την ελπίδα σαν καραμέλα, κι έπειτα είναι σκατά και απόσκατα. Δεν τολμάς να το πείς στην αρχή, μην τυχόν και αναγουλιάσει κανένας.Το παίζεις καλό παιδί, κοντολογίς. Κι έπειτα, μιάν ωραία πρωία, καταλήγεις παρ' όλα αυτά να το ξεράσεις μπροστά σε όλον τον κόσμο. Έχεις βαρεθεί να τσαλαβουτάς στον βόθρο . Μα τότε ο κόσμος σε βρίσκει υπερβολικό. Και τέρμα. (σελ.281)
Τί τρελοκομείο η στερημένη ζωή! Μια τάξη είναι η ζωή, κι η πλήξη είναι ο παιδονόμος της, που διαρκώς σε κατασκοπεύει.πρέπει πάση θυσία να μοιάζεις απασχολημένος με κάτι πολύ συναρπαστικό, ειδάλλως πλακώνει και σου ροκανίζει το μυαλό. ΄Οταν η μέρα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σκέτο εικοσιτετράωρο, δεν υποφέρεται. Μια μακριά, σχεδόν αβάσταχτη ηδονή πρέπει να είναι η μέρα, μία μακριά συνουσία, θες δε θες.
Σου κατεβαίνουν λοιπόν σιχαμερές σκέψεις, όσο σ' αποβλασκώνει η ανάγκη, όσο μέσα στο κάθε σου δευτερόλεπτο στριμώχνεται ένας πόθος για χίλια άλλα πράγματα, ένας πόθος για αλλού. (σελ.415)
[...] Βυθίζεσαι , τρομάζεις στην αρχή μες στην νύχτα, μα θες παρ' όλα αυτά να καταλάβεις, και τότε δεν εγκαταλείpεις πια τα βάθη. Είναι, όμως, πολλά τα πράγματα που πρέπει να καταλάβεις ταυτόχρονα. Κι είναι πολύ σύντομη η ζωή. Δεν θες να αδικήσεις κανέναν. Έχεις ενδοιασμούς, διστάζεις να τα κρίνεις όλα μονομιάς και προπαντός φοβάσαι μην αναγκαστείς να πεθάνεις ενόσω διστάζεις, γιατί τότε θα 'χεις έρθει τζάμπα στην ζωή. Ό,τι χειρότερο. (σελ.446)

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2008

ΛΟΥΙ ΦΕΡΝΤΙΝΑΝ ΣΕΛΙΝ
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΕΣΤΙΑ"
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΣΕΣΙΛ ΙΓΓΛΕΖΗ ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ

Υπάρχουν σε αυτόνν τον κόσμο δύο καλοί τρόποι να ψοφήσει ο φτωχός: είτε απ' την απόλυτη αδιαφόρία των ομοίων του εν καιρώ ειρήνης είτε απ' το ανθρωποκτόνο πάθος των ιδίων εν καιρώ πολέμου. Άμα βαλθούν να σκεφοται εμάς οι μάγκες είναι αμέσως για να μας βασαλίσουν, και τίποτε άλλο. Μόνο καταματωμένοι παρουσιάζουμε ενδιαφέρον για τα καθάρματα! (σελ.103)

Το μόνο που ξέρει ο κόσμος είναι να σε σκοτώνει, σαν τον κοιμισμένο είναι ο κόσμος που σε πλακώνει στον ύπνο του , όπως σκοτώνει ο κοιμισμένος τους ψύλλους του. Να ένας ηλίθιος τρόπος να πεθάνεις, έλεγα μέσα μου, όπως όλος ο κόσμος , δηλαδή. Η εμπιστοσύνη στους ανθρώπους είναι ήδη λιγάκι θάνατος. (σελ. 215)

Παραδίνεσαι στυον θόρυβο όπως παραδίνεσαι στον πόλεμο. Αφήνεσαι στις μηχανές με τις τρείς ψωροϊδέες που παραδέρνουν ακόμη πάνω ψηλά, πίσω από το κούτελο. Πάει τελείωσε. Ό,τι κοιτάς οπουδήποτε, ό,τι αγγίζει το χέρι, είναι τώρα σκληρό. Κι ό,τι καταφέρνεις ακόμη να θυμηθείς είνια άκαμπτο σαν σίδερο κι άνοστο πιά μες στην σκέψη.
Γεράσαμε φριχτά μονομιάς.
Πρέπει να καταργηθεί η έξω ζωή, να γίνει ατσάλι, κάτι χρήσιμο. Δεν την αγαπούσαμε αρκετά όπως ήταν, γι' αυτό. Πρέπει να γίνει αντικεένο λοιπόν, στερεό, έστι έχει ο Κανόνας. (σελ.271)

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2008

ALAIN DE BENOIST
περί του να είσαι παγανιστής
κεφάλαιο τρίτο: Το Ιερό
Δεν υπάρχει ανάγκη, αντιθέτως, να πιστεύει κάποιος στον Δία ή στον Βόταν - κάτι που, ωστόσο, δεν είναι περισσότερο γελοίο από το να πιστεύει στον Γιαχβέ - για να είναι παγανιστής. Ο σύγχρονος παγανισμός δεν συνίσταται στο να υψώνουμε βωμούς στον Απόλλωνα ή να αναβιώνουμε την λατρεία του Όντιν. Αντ' αυτού συνεπάγεται να κοιτάζουμε πίσω από την θρησκεία και σύμφωνα με ένα σύγχρονο πιά δρομολόγιο να αναζητούμε το "διανοητικό εργαλείο" που τον παρήγαγε , τον εσωτερικό κόσμο που αντανακλά και πώς ο κόσμος που απεικονίζει γίνεται κατανοητός. Εν ολίγοις συνίσταται στο οτι ο θεοί θεωρούνται ως "κέντρα αξιών" (H. Richard Niebuhr) κα οι πεποιθήσεις που γεννούν ως αξιακά συστήματα: οι θεοί και οι δοξασίες μπορεί να περάσουν, οι αξίες, όμως, παραμένουν.
ΟΙ ΚΟΥΦΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Σχήμα χωρίς μορφή, σκιά χωρίς χρώμα
παραλυμένη δύναμη, χειρονομία χωρίς κίνηση

Αυτοί που πέρασαν
με ολόισια μάτια, στου θανάτου τ' άλλο Βασίλειο
μας θυμούνται -αν καθόλου- όχι ως χαμένες
βίαιες ψυχές, μα μοναχά
ως κούφιους ανθρώπους
τους βαλσαμωμένους ανθρώπους

Τ.Σ.ΕΛΙΟΤ,1925, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Α.ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008

ΤΑ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΑ ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΙΔΑ ΕΚΑΨΑΝ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΙΣ". ΤΑ Μ.Μ.Ε. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΑΝ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΙΔΕΩΝ. ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΠΥΡΠΟΛΟΥΝ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΕΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΝΙΞΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ.

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2008

Αφού λοιπόν έγινε αφορμή ανακοινώσεων η "Μεταφυσική του Εθνικομπολσεβικισμού" - ήδη το ανακύψαν θέμα με την δημοσίευση σε forum δίχως αναφορά του αρχικού τόπου ανάρτησης του δεύτερου μέρους της Μεταφυσικής θεωρείται λήξαν μετά από τις απαραίτητες συνεννοήσεις και προσθήκες- δημοσιεύουμε το πρώτο μέρος της. Θεωρούμε απαραίτητη την διευκρίνηση οτι δεν ασπαζόμαστε την θεωρία του εθνικομπολσεβικισμού, την αντιμετωπίζουμε, παρόλαυτά, ως μία ενδιαφέρουσα πρόταση για πολλά θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα των καιρών μας. Προβαίνουμε δε σε αναρτήσεις τμημάτων του δοκιμίου του Dugin, επειδή φρονούμε οτι καλό είναι να διαλύονται οι όποιες παρανοήσεις ή να καταρρίπτονται κάποιες διαστρεβλώσεις, που πηγάζουν είτε από άγνοια είτε από κακοβουλία ή ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Λόεγκριν
Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΥ
ALEKSANDR DUGIN
1.Ο αναβληθείς ορισμός

Ο όρος «εθνικομπολσεβικισμός» μπορεί να σημαίνει μερικά αρκετά διαφορετικά πράγματα. Αναδύθηκε πρακτικά ταυτόχρονα στην Ρωσία και την Γερμανία, για να σηματοδοτήσει την υπόθεση κάποιων πολιτικών διανοητών σχετικά με τον εθνικό χαρακτήρα της μπολσεβικικής επαναστάσεως του 1917, ο οποίος βρίσκεται κρυμμένος στην ορθόδοξο Μαρξιστική διεθνιστική φρασεολογία. Στην ρωσική επικράτεια «οι εθνικομπολσεβίκοι» ήταν ένα σύνηθες όνομα για εκείνους τους κομμουνιστές, οι οποίοι προσπάθησαν να ασφαλίσουν την ακεραιότητα του κράτους και (είτε συνειδητά είτε όχι) συνέχισαν την Μεγάλη Ρωσική ιστορική αποστολή της γεωπολιτικής πολιτικής. Αυτοί οι Ρώσοι εθνικομπολσεβίκοι βρίσκονταν τόσο ανάμεσα στους «λευκούς» (Ustrialov, Smenovekhovtsy, αριστεροί Ευρασιανιστές), όσο και στους «κόκκινους»(Λένιν, Στάλιν, Radek, Lezhnev κλπ)
[1]. Στην Γερμανία το ανάλογο φαινόμενο σχετιζόταν με τις ακραία αριστερές μορφές του εθνικισμού των δεκαετιών του 20 και του 30, στον οποίον συνδυάζονταν οι ιδέες του ανορθόδοξου σοσιαλισμού, η εθνική ιδέα και η θετική στάση έναντι της Σοβιετικής Ενώσεως.
Μεταξύ των Γερμανών εθνικομπολσεβίκων ο πλέον σταθερός και ριζοσπάστης ήταν ο Ernst Niekisch, μολονότι και μερικοί συντηρητικοί επαναστάτες μπορούν να αναφερθούν σε αυτό το κίνημα, όπως ο Εrnst Juenger, ο Ernst von Salamon, o August Winnig, , Karl Petel, Harro Schultzen-Beysen, Hans Zehrera, οι κομμουνιστές Laufenberg και Wolfheim και ακόμη και ακραίοι αριστεροί εθνικοσοσιαλιστές, όπως ο Στράσσερ και για μία συγκεκριμένη περίοδο ο Ιωσήφ Γκαίμπελς.
Στην πραγματικότητα ο όρος «εθνικομπολσεβικισμός» είναι πολύ πιο ευρύς και βαθύς σε σύγκριση με τις ιδέες των κατηγοριοποιημένων πολιτικών τάσεων. Προκειμένου, όμως, να τον κατανοήσουμε επαρκώς, θα έπρεπε να εξετάσουμε τα πιο σφαιρικά θεωρητικά και φιλοσοφικά προβλήματα, σε σχέση με τον ορισμό της «δεξιάς» και της «αριστεράς», του «εθνικού» και του «κοιωνικού». Η λέξη εθνικομπολσεβικισμός εμπεριέχει ένα νοηματικό παράδοξο. Πώς μπορούν δύο αμοιβαίως αποκλειστικές έννοιες να συνδυάζονται σε ένα και το αυτό όνομα;
Ανεξαρτήτως του πόσο μακριά έφθασαν οι ιστορικές αντανακλάσεις των εθνικομπολσεβίκων, οι οποίες περιοριζόταν από την περιρρέουσα σαφήνεια, η ιδέα της προσεγγίσεως του εθνικισμού από τα αριστερά και του μπολσεβικισμού από τα δεξιά είναι εκπληκτικά καρποφόρος και απρόσμενη, ανοίγοντας απολύτως νέους ορίζοντες στην κατανοήση της ιστορικής λογικής, της κοινωνικής αναπτύξεως, της πολιτικής σκέψεως. Δεν θα έπρεπε να αρχίσουμε με την συλλογή μερικών συγκεκριμένων πολιτικών γεγονότων: ο Niekisch έγραψε αυτό, ο Ustrialov αξιολόγησε το φαινόμενο αυτό ως τέτοιο, ο Savitsky επικαλέστηκε ένα τέτοιο επιχείρημα ως κλπ, αλλά να προσπαθήσουμε να δούμε το φαινόμενο από την απροσδόκητη πλευρά του, η οποία ακριβώς το έκανε δυνατό, δηλαδή την ίδια την ύπαρξη του συνδυασμού «εθνικομπολσεβικισμός». Θα είμαστε έτοιμοι τότε όχι μόνον να περιγράψουμε το φαινόμενο αυτό, αλλά, επίσης, να το κατανοήσουμε και με την βοήθειά του πολλές άλλες όψεις της παράδοξης εποχής μας.
[1] Κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών του σοβιετικού καθεστώτος κάποιοι συντηρητικοί κύκλοι του ΚΚΣΕ, οι λεγόμενοι «καταστασιακοί» , αποκαλούνταν «εθνικομπολσεβίκοι» και υπό αυτήν την έννοια η λέξη απέκτησε κάποια άσχημη έννοια. Αλλά αυτοί οι «εθνικομπολσεβίκοι» της ύστερης Σοβιετικής περιόδου ποτέ τους δεν συμφώνησαν με αυτό τον χαρακτηρισμό πρώτον και δεύτερον ουδέποτε προσπάθησαν να παρουσιάσουν συνδετικά τις απόψεις τους με κάποια, ακόμη και τραχιά, ιδεολογική προσέγγιση. Τέτοιοι «εθνικομπολσεβίκοι» συνδεόταν με σαφή τρόπο με την πολιτική των δεκαετιών του 20 και του 30, αλλά η σύνδεση αυτή βασιζόταν περισσότερο στην αδράνεια και δεν είχε γίνει λογικά αντιληπτή.
ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ ΟΤΙ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΕΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΜΗ ΑΝΗΚΟΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ DUGIN ΑΠΟ ΤΗΝ "ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΥ" ΣΤΟ FORUM ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ "ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΚΑΦΕΝΕΙΟΥ" (http://www.politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=14705) ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΣΕ ΕΜΑΣ. ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ "ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ" ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟΥΣΕ, ΩΣΤΟΣΟ, Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥΣ. ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ Ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΟΥ "ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ" Κ. ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ ΣΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ. ΚΑΘΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΞΑΝΑΠΕΣΕΙ ΘΥΜΑΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΜΟΝΟΠΩΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥΜΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΥΡΕΙΑΣ ΔΙΑΔΟΣΕΩΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΑΡΚΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ Η ΠΗΓΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ Η Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ. EΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΚΑΚΟΠΙΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ FORUM ΚΑΙ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ.