Δευτέρα, 26 Μαΐου 2008

ΙΟΥΛΙΟΣ ΕΒΟΛΑ
Το Νόημα και το Περιεχόμενο του ΖΕΝ




Γνωρίζουμε το είδος του ενδιαφέροντος που προκάλεσε το Ζεν ακόμα και εκτός εξειδικευμένων αρχών, από την στιγμή που εκλαϊκεύτηκε στην Δύση από τον Δ.Τ.Σουζούκι μέσω των βιβλίων του «Βουδισμός Ζέν» και «Δοκίμια στον Ζέν Βουδισμό» Αυτό το λαϊκό ενδιαφέρον οφείλεται στην παράδοξη αντίθεση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η ενοχλητική Δύση αντιλαμβάνεται ότι το Ζέν έχει κάτι το «υπαρξιακό» και υπερρεαλιστικό να προσφέρει. Η αναφορά του Ζέν σε μία πνευματική συνειδητοποίηση, ελεύθερη από κάθε πίστη και κάθε δεσμό, για να μην αναφέρουμε την οφθαλμαπάτη μίας ακαριαίας και κάπως χαριστικής «πνευματικής υπέρβασης», έχει ασκήσει μίαν συναρπαστική έλξη σε πολλούς Δυτικούς. Είναι αλήθεια, ωστόσο ότι τούτο συνέβη στο μεγαλύτερο μέρος μόνον επιφανειακά. Υπάρχει μία αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ της πνευματικής διαστάσεως της «φιλοσοφίας της κρίσεως» η οποία έχει καταστεί δημοφιλής στην Δύση ως συνέπεια της υλιστικής και μηδενιστικής της αναπτύξεως, και της πνευματικής διαστάσεως του Ζεν, η οποία έχει τις ρίζες της στην πνευματικότητα της Βουδιστικής παραδόσεως. Οποιαδήποτε πραγματική αντιπαλότητα μεταξύ Ζέν και Δύσεως προϋποθέτει σε έναν Δυτικό είτε μία εξαιρετέα προδιάθεση είτε την ικανότητα στην ανοικτή μετάνοια. Με την λέξη μετάνοια εννοώ μία εσωτερική μεταστροφή, η οποία επηρεάζει όχι τόσο τις διανοητικές «διαθέσεις» κάποιου, αλλά περισσότερο μία διάσταση στην οποία κάθε εποχή και κάθε χώρος έχουν γίνει αντιληπτά ως μία βαθύτερη πραγματικότητα.
Το Ζέν έχει μία μυστική διδασκαλία η οποία δεν ανευρίσκεται σε γραφές. Μεταβιβάστηκε από τον Βούδα στον μαθητή του Μαχακασσάπα. Η μυστική αυτή διδασκαλία εισήχθη στη Κίνα γύρω στον έκτον αιώνα π.Χ. από τον Μποντιντάρμα. Ο κανών μετεδόθη στην Κίνα και την Ιαπωνία μέσω της διαδοχής διδασκάλων και «πατριαρχών». Στην Ιαπωνία αποτελεί ζώσα παράδοση και έχει πολλούς πιστούς και πολυάριθμα Ζέντος («Αίθουσες διαλογισμού»).
Όσον αφορά στο πνεύμα της παραδόσεως, το Ζέν μπορεί να θεωρηθεί ως η συνέχεια του πρώιμου Βουδισμού. Ο Βουδισμός εμφανίστηκε ως ρωμαλέα αντίδραση ενάντια στους θεολογικούς συλλογισμούς και στην ρηχή προσκόλληση στο τελετουργικό, που η αρχαία Ινδουιστική ιερατική τάξη είχε αλλοιώσει κατέχοντας από τους αρχαίους χρόνους μία ιερή και ζωντανή σοφία. O Boύδας τα ξεκαθάρισε όλα αυτά. Αντ’ αυτών επικεντρώθηκε στο πρακτικό πρόβλημα πως θα ξεπεράσει αυτό που στον κοινό νού είναι αντιληπτό ως «το μαρτύριο της ζωής». Σύμφωνα με τις εσωτερικές διδασκαλίες το μαρτύριο τούτο εκλαμβάνεται ως γηρατειά, αβεβαιότητα, «δίψα και λησμοσύνη», που είναι τυπικά για τον καθημερινό κόσμο. Έχοντας ακολουθήσει το μονοπάτι που οδηγεί στην πνευματική αφύπνιση και στη αθανασία δίχως εξωτερική βοήθεια, ο Βούδας έδειξε τον δρόμο σε αυτούς που ένοιωθαν μία έλξη προς αυτόν. Είναι γνωστό ότι η λέξη Βούδας δεν είναι όνομα, αλλά τίτλος που σημαίνει «ο αφυπνισμένος», «αυτός που πέτυχε τον φωτισμό» ή «αφύπνιση».Ο Βούδας σιωπούσε για το περιεχόμενο της εμπειρίας του, αφ’ ής στιγμής ήθελε να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να παραχωρούν προτεραιότητα στους συλλογισμούς και στην φιλοσοφία παρά στην δράση. Χωρίς να ακολουθεί, επομένως, το παράδειγμα των προκατόχων του δεν μιλούσε για το Brahman (το απόλυτο) ή για το Atman (τον υπερβατικό Εαυτό), αλλά χρησιμοποιεί τον όρο νιρβάνα, με τον κίνδυνο να παρεξηγηθεί. Είναι γεγονός ότι αρκετοί μέσα στην έλλειψη κατανόησης σκέφθηκαν ότι η νιρβάνα πρέπει να ερμηνευθεί με την έννοια του «τίποτα», μία ενδότερη και μεταβατική υπέρβαση, που σχεδόν συνορεύει με τα όρια του ασυνειδήτου και της καταστάσεως της ασυναίσθητης ανυπαρξίας. Έτσι, σε μία παραπέρα ανάπτυξη του Βουδισμού αυτό που προέκυψε πάλι ήταν mutatis mutandis αυτή ακριβώς η κατάσταση στην οποία ο Βούδας είχε αντιδράσει.. Ο Βουδισμός έγινε θρησκεία, πλήρης δόγματος, τελετουργιών, σχολαστικισμού και μύθων. Τελικά διαφοροποιήθηκε σε δύο σχολές, στον Μαχαγιάνα και στον Χιναγιάνα Βουδισμό. Η πρώτη σχολή ήταν πιο πομπώδης στην μεταφυσική και ο Μαχαγιάνα κατέληξε, τελικά, προσηνής με τον ασαφή του συμβολισμό. Οι διδασκαλίες της μεταγενέστερης σχολής ήταν πιο αυστηρές και λεπτομερείς και ταυτόχρονα απέδιδον μεγάλη σημασία στην απλή ηθική πειθαρχία, η οποία έγινε σταδιακά μοναστική. Έτσι ο θεμελιακός και αυθεντικός πυρήνας, δηλαδή η εσωτερικό του φωτισμού, σχεδόν χάθηκε.
Σε αυτό το κρίσιμο σημείο εμφανίστηκε το Ζέν, διακηρύσσοντας την μη χρησιμότητα αυτών των δήθεν μεθόδων και διατυπώνοντας το δόγμα του σατόρι. Το σατόρι είναι ένα θεμελιώδες γεγονός, μία αιφνίδια υπαρξιακή υπέρβαση, ανταποκρινόμενη στην ουσία αυτού που ονόμασα «αφύπνιση». Η διατύπωση, όμως, αυτή ήταν νέα και αποτελείτο από μία δραστική αλλαγή στην προσέγγιση. Η νιρβάνα που ποικιλοτρόπως θεωρήθηκε ως υποτιθέμενη Μηδαμινότητα, ως αφανισμός και ως τελικό αποτέλεσμα μίας προσπάθειας που έχει σαν σκοπό την απελευθέρωση (που σύμφωνα με ορισμένους μπορεί να απαιτεί παραπάνω από μία ζωές) κατέληξε τώρα να θεωρείται κανονική ανθρώπινη κατάσταση. Υπό αυτές τις συνθήκες κάθε άνθρωπος έχει την φύση του Βούδα και κάθε άνθρωπος είναι ήδη απελευθερωμένος και βρίσκεται, επομένως, υπεράνω και πέραν της γεννήσεως και του θανάτου. Το μόνο που είναι απαραίτητο είναι να το αντιληφθεί, να το συνειδητοποιήσει, να κοιτάξει μέσα στην φύση του σύμφωνα με την κύρια έκφραση του Ζέν. Το σατόρι είναι ένα ατέρμονο άνοιγμα. Από την μία πλευρά το σατόρι είναι κάτι αιφνίδιο και ριζικά διαφορετικό από όλες τις κανονικές καταστάσεις της ανθρώπινης συνειδήσεως. Είναι σαν τραύμα μέσα στην κανονική συνείδηση. Από την άλλη πλευρά το σατόρι είναι αυτό που οδηγεί κάποιον σε αυτό που κατά μία υψηλότερη έννοια θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κανονικό και φυσικό. Αποτελεί, έτσι , το ακριβώς αντίθετο της εκστάσεως και της καταληψίας. Είναι η επανεύρεση και η οικειοποίηση της αληθινής φύσεως κάποιου. Είναι η φώτιση που τραβά από την άγνοια ή από το υποσυνείδητο την βαθιά πραγματικότητα αυτού που ήταν και αυτού που θα γίνει ασχέτως της καταστάσεως κάποιου στην ζωή. H συνέπεια του σατόρι είναι ένας εντελώς καινούργιος τρόπος να βλέπεις τον κόσμο και την ζωή. Για όσους το έχουν βιώσει όλα είναι τα ίδια (πράγματα, άλλα όντα, ο εαυτός κάποιου, « o ουρανός, οι ποταμοί και η απέραντη γή») και ακόμα κάθετι είναι θεμελιωδώς διαφορετικό. Είναι σαν να προσετέθη μία νέα διάσταση στη πραγματικότητα, μεταμορφώνοντας το περιεχόμενο και την αξία Σύμφωνα με τους Δασκάλους του Ζέν το ουσιώδες χαρακτηριστικό αυτής της νέας εμπειρίας είναι η υπερκέραση κάθε δυϊσμού: του ενδότερου και του εξώτερου. του εγώ και όχι εγώ. το πεπερασμένο και άπειρο. Το είναι και το μη είναι, εμφάνιση και πραγματικότητα, «κενό» και «πλήρες», η υπόσταση και τα ατυχήματα. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι ότι όποια αξία τιθεμένη από την πεπερασμένη και συγχυσμένη συνείδηση του ατόμου δεν είναι πλέον διακριτή. Και έτσι το απελευθερωμένο και το μη απελευθερωμένο, το φωτισμένο και το μη φωτισμένο είναι ένα και το αυτό πράγμα. Το Ζέν διαιωνίζει επιδραστικά την παράδοξη εξίσωση της νιρβάνα-σαμσάρα του Μαχαγιάνα Βουδισμού και του Ταοϊστικού ρητού «η επιστροφή είναι απεριόριστα μακριά». Είναι όπως είπε το Ζέν : δεν πρέπει να αναζητάται η απελευθέρωση στον άλλον κόσμο’ αυτός ο κόσμος είναι ο άλλος κόσμος’ είναι απελευθέρωση και δεν χρειάζεται να απελευθερωθεί. Αυτή είναι η άποψη του σατόρι , της τελείας φωτίσεως, της «υπερβατικής σοφίας» (prajnaparamita).
Bασικά, η συνείδηση αυτή αποτελεί μία μετατόπιση του κέντρου του εαυτού. Σε κάθε κατάσταση και σε κάθε γεγονός της κανονικής ζωής, συμπεριλαμβανομένων και των πλέων ασήμαντων, η συνηθισμένη δυϊστική και διανοητική αντίληψη του εαυτού κάποιου αντικαθίσταται με μία ύπαρξη που δεν διακρίνει πλέον το «Εγώ» το αντιτιθέμενο στο «μη Εγώ» και που υπερβαίνει και ξεπερνά κάθε αντίθεση. Η ύπαρξη αυτή φθάνει τελικά στο σημείο να απολαμβάνει μίας τελείας ελευθερίας και απουσίας ελέγχου. Είναι σαν τον άνεμο που φυσάει όπου επιθυμεί, σαν μία γυμνή ύπαρξη που είναι οτιδήποτε έπειτα από μία «άφεση»-εγκαταλείπει κάθετι που περιλαμβάνει την πενία.
Το Ζέν ή τουλάχιστον το κύριο ρεύμα του Ζέν τονίζει τον ασυνεχή, αιφνίδιο και απρόβλεπτο χαρακτήρα της αποκαλύψεως του σατόρι. Από την άποψη αυτήν ο Σουζούκι έκανε λάθος όταν διαφωνούσε με τις τεχνικές που χρησιμοποιούνταν στις Ινδουιστικές σχολές, όπως η Samkya και η Yoga. Oι τεχνικές αυτές είχαν μελετηθεί, επίσης, και στα πρώιμα βουδιστικά κείμενα. Ο Σουζούκι χρησιμοποίησε το παράδειγμα του νερού, το οποίο μετατρέπεται σε πάγο μέσα σε μία στιγμή. Χρησιμοποίησε, επιπλέον, το παράδειγμα του συναγερμού, ο οποίος ενεργοποιείται ξαφνικά ως αποτέλεσμα κάποιας δονήσεως. Σύμφωνα με τον Σουζούκι δεν υπάρχουν τρόποι πειθαρχίας, τεχνικές και προσπάθειες που από μόνες τους θα οδηγήσουν στο σατόρι. Αντιθέτως θεωρείται ότι το σατόρι συχνά προκύπτει αυθορμήτως όταν κάποιος έχει εξαντλήσει όλες τις πηγές της υπάρξεώς του, ειδικά την διανοητική και λογική ικανότητα της κατανοήσεως. Λέγεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις το σατόρι διευκολύνεται από βίαιες αισθήσεις και ακόμη από φυσικό πόνο. Η αιτία του μπορεί να είναι η απλή αντίληψη ενός αντικειμένου, όπως επίσης και κάθε γεγονός στην κανονική ζωή, υπό τον όρο ότι ενυπάρχει στο υποκείμενο μία συγκεκριμένη λανθάνουσα προδιάθεση.
Αναφορικά με αυτό, μπορεί να προκύψουν κάποιες παρεξηγήσεις. Ο Σουζούκι παραδέχεται ότι « σε γενιές γραμμές δεν υπάρχουν ενδείξεις ως προς την εσωτερική προεργασία που προηγείται του σατόρι». Έκανε λόγο, ωστόσο, περί της αναγκαιότητας της προηγούμενης δοκιμασίας «ενός βαπτίσματος του πυρός». Μετά από όλα αυτά, ο ίδιος ο θεσμός των «Αιθουσών Διαλογισμού»(Zendo), όπου όλοι όσοι κοπιάζουν να επιτύχουν το σατόρι υποβάλλουν τον εαυτό τους σε ένα πρόγραμμα ζωής ανάλογο με αυτό κάποιων Καθολικών θρησκευτικών αδελφοτήτων, υποδηλοί την αναγκαιότητα μίας προκαταρκτικής προετοιμασίας. Η προετοιμασία αυτή ενδέχεται να διαρκέσει μερικά χρόνια. Η ουσία του Ζεν φαίνεται να συνίσταται στην διαδικασία ωριμάνσεως, πανομοιότυπης με αυτήν στην οποίαν φθάνει κάποιος στην κατάσταση μίας διαπεραστικής υπαρξιακής αστάθειας. Στο σημείο αυτό, η απαλότερη ώθηση αρκεί να επιφέρει μία αλλαγή της καταστάσεως, μία πνευματική υπέρβαση εμποδίου, το άνοιγμα που οδηγεί στην «διορατική θέαση της φύσεως κάποιου». Οι Δάσκαλοι γνωρίζουν την στιγμή στην οποίαν ο νούς του μαθητού είναι ώριμος και έτοιμος να ανοίξει. Τότε είναι που δίδεται η τελική, αποφασιστική ώθηση. Αυτή μερικές φορές μπορεί να αποτελείται από μία απλή χειρονομία , ένα σχόλιο για κάτι φαινομενικά άσχετο ή ακόμη και παράλογο και ανόητο. Αυτό αρκεί να επέλθει η κατάρρευση της ψευδούς ιδέας της ατομικότητος. Το σατόρι ούτως αντικαθιστά την ιδέαν αυτήν με την «κανονική κατάσταση» και διαπιστώνει κάποιος « το αυθεντικό πρόσωπο, που είχε κάποτε προ της δημιουργίας».Κάποιος που πλέον δεν «κυνηγά την ηχώ» και τις «σκιές». Αυτό φέρνει στον νού το υπαρξιακό θέμα της «αποτυχίας» ή «του να είσαι ναυάγιο»( das Scheitern στους Kierkegaard και Jaspers). Πράγματι, όπως έχω αναφέρει, το άνοιγμα συμβαίνει όταν όλες οι πηγές της υπάρξεως κάποιου έχουν εξαντληθεί και αυτός βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Αυτό μπορεί να ιδωθεί σε σχέση με κάποιες πρακτικές μεθόδους διδασκαλίας που χρησιμοποιεί το Ζέν. Οι σε μεγαλύτερη συχνότητα χρησιμοποιούμενες μέθοδοι σε ένα διανοητικό επίπεδο είναι το koan και το mondo. Ο μαθητής βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ρητό ή με ερωτήσεις που είναι παράδοξες, ανόητες και μερικές φορές ακόμη και αλλόκοτες και «σουρεαλιστικές». Οφείλει να εργαστεί με το μυαλό του, και για χρόνια αν χρειαστεί, μέχρι να φθάσει το ακραίο όριο των φυσιολογικών του δυνατοτήτων κατανοήσεως. Έπειτα, εάν τολμά προχωρά παραπέρα στον δρόμο όπου ενδέχεται να καταστραφεί εάν, όμως, μπορέσει να αναστρέψει εντελώς την κατάσταση, μπορεί να καταφέρει την μετάνοια. Αυτό είναι το σημείο όπου συνήθως επιτυγχάνεται το σατόρι.
Η νόρμα του Ζέν επιτάσσει απόλυτη αυτονομία` όχι θεοί, όχι θρησκείες, όχι είδωλα. Το να αδειάσει κάποιος κατά κυριολεξία τον εαυτό του από οτιδήποτε , συμπεριλαμβανομένου του Θεού. «Εάν συναντήσεις τον Βούδα στον δρόμο, σκότωσέ τον» λέει ένα ρητό. Είναι απαραίτητο να εγκαταλείψεις τα πάντα χωρίς να στηρίζεσαι σε τίποτα και έπειτα να συνεχίσεις εμπρός με την ουσία κάποιου, μέχρι να φθάσεις στο σημείο της κρίσεως. Είναι πολύ δύσκολο να πείς παραπάνω για το σατόρι ή να παραβάλεις με διάφορες μορφές μυητικής μυστικής εμπειρίας, είτε Ανατολικής είτε Δυτικής. Ο ενδιαφερόμενος εννοείται ότι πρέπει να περνάει μόνον την περίοδο εκπαιδεύσεως στα Ζέν μοναστήρια. Μόλις ο μαθητής επιτύχει το σατόρι, επιστρέφει στον κόσμο, επιλέγοντας έναν τρόπο ζωής που ταιριάζει στην ανάγκη του. Μπορεί κάποιος να σκεφθεί ότι το σατόρι είναι μια μορφή υπερβατικότητας που συνέρχεται στο έμφυτο , ως φυσική κατάσταση για κάθε μορφής ζωή.
Η συμπεριφορά που απορρέει από την νεοαποκτηθείσα διάσταση, η οποία προστίθεται στην πραγματικότητα ως συνέπεια του σατόρι , μπορεί κάλλιστα να αποδοθεί επιγραμματικά στην έκφραση του Τσέ (σ.τ.μ εννοεί τον Κινέζου Λάο Τσέ) «Να είσαι το ολόκληρο στο μερικό». Όσον αφορά σε αυτό, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε την επίδραση την επίδραση που άσκησε το Ζέν στον τρόπο ζωής της Άπω Ανατολής. Το Ζέν έχει χαρακτηρισθεί ως «η φιλοσοφία του σαμουράι» και έχουν, επίσης , διατυπώσει την άποψη ότι « ο δρόμος του Ζέν είναι πανομοιότυπος με τον δρόμο της τοξοβολίας» ή με τον «δρόμο του σπαθιού». Τούτο σημαίνει ότι το Ζέν μπορεί να διαχέεται σε κάθε δραστηριότητα της ζωής κάποιου και ούτως να ανυψώνεται σε ένα υψηλότερο νόημα, σε μία «ευεργετικότητα» και σε μία « απρόσωπη δραστηριότητα». Αυτό το είδος δραστηριότητας βασίζεται σε μία αίσθηση της άσχετης καταστάσεως του ατόμου, η οποία, ωστόσο, δεν αναστέλλει τις πράξεις κάποιου, αλλά περισσότερο του προσδίδει ηρεμία και αδιαφορία. Αδιαφορία που με την σειρά της ευνοεί μία απόλυτη και «αγνή» θεώρηση της ζωής, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγεί σε ακραίες και ξεχωριστές μορφές αυτοθυσίας και ηρωισμού, ακατανόητες για την πλειοψηφία των Δυτικών. (π.χ οι καμικάζι του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου)
Έτσι, αυτό που ισχυρίζεται ο Κ.Γ.Γιουνγκ είναι απλώς γελοιότητες ,το ότι, δηλαδή, η Ψυχανάλυση δύναται να κατανοήσει το Ζέν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη Δυτική σχολή σκέψης. Κατά τον Γιουνγκ το Ζέν συμπίπτει με την κατάσταση της «ευεργετικότητας» , απαλλαγμένη από συμπλέγματα ή ενδόμυχους διαχωρισμούς που η ψυχαναλυτική θεραπεία ισχυρίζεται ότι μπορεί να επιτύχει όποτε τα νοητικά κωλύματα και η αίσθηση ανωτερότητάς του έχουν διασαλευτεί , και όποτε η συνειδητή διάσταση της ψυχής έχει επανενωθεί με το ασυνείδητο και με την «Ζωή». O Γιουνγκ δεν είχε αντιληφθεί ότι οι μέθοδοι και οι προϋποθέσεις του Ζέν είναι οι ακριβώς αντίθετες από τις δικές του. Δεν υπάρχει «υποσυνείδητο» ως ξεχωριστή οντότητα με την οποία το συνειδητό πρέπει να επανασυνδεθεί. Το Ζέν ομιλεί περί μίας υπερσυνειδητής εικόνας (φώτιση, bodhi, «αφύπνιση») η οποία συγκεκριμενοποιεί την «αυθεντική και φωτεινή φύση» και , κάνοντας αυτό, καταστρέφει το υποσυνείδητο. Είναι, ωστόσο, δυνατό , για να τονίσουμε τις ομοιότητες μεταξύ των απόψεων του Γιουνγκ και του Ζέν, αφ’ής στιγμής κάνουν λόγο για την αίσθηση της «ολότητος» και της ελευθερίας κάποιου που εκδηλώνεται σε κάθε όψη της ζωής. Είναι σημαντικό, παρόλαυτά , να εξηγήσουμε το επίπεδο στο οποίο αυτές οι απόψεις φαίνονται να συμπίπτουν.
Από την στιγμή που το Ζέν βρήκε τον δρόμο προς την Δύση, δημιουργήθηκε μία τάση να το «εξημερώσουν» και να το ηθικοποιήσουν δίδοντας μικρή βαρύτητα στις δυνάμει ριζοσπαστικές κα «αντινομιακές» (δηλαδή αντίθετες στα τρέχοντα πρότυπα) συνέπειές του και τονίζοντας τα σταθερά συστατικά που διατηρούνται με τόση φροντίδα από «πνευματικούς» ανθρώπους , δηλαδή την αγάπη και την υπηρεσία στον πλησίον, ακόμη και αν τα στοιχεία αυτά έχουν εξαγνιστεί σε μία απρόσωπη και δίχως συναισθήματα μορφή. Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν πολλές αμφιβολίες περί της «πρακτικότητας» του Ζέν που αφορά στο ότι το «δόγμα της αφύπνισης» έχει έναν αρχικό χαρακτήρα.
Έτσι θα μπορεί να εμπνεύσει μόνον μία μειοψηφία ανθρώπων, σε αντίθεση με τις νεώτερες βουδιστικές απόψεις, οι οποίες έλαβαν την μορφή μίας θρησκείας ανοικτής στον καθένα, στο μεγαλύτερο μέρος ένας κώδικας μόνον ηθικής. Το Ζέν, ως επαναφορά του πνεύματος του πρώιμου Βουδισμού, έπρεπε να αποτελεί ένα αυστηρώς εσωτερικό δόγμα. Και έτσι έγινε, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε εξετάζοντας τον μύθο σχετικά με την προέλευσή του. Ο ίδιος ο Σουζούκι, ωστόσο, ήταν διατεθειμένος να κάνει μία διαφορετική εκτίμηση’ έδωσε έμφαση σε αυτές τις όψεις του Μαχαγιάνα Βουδισμού που «δημοκρατοποιούν» τον Βουδισμό ( εξάλλου, ο όρος Μαχαγιάνα ερμηνεύεται ως «Το Μεγάλο Όχημα» ακόμα και με την έννοια ότι επεκτείνεται σε πλατύτερες μάζες και όχι μόνον σε λίγους εκλεκτούς ). Εάν επρόκειτο να συμφωνήσει απολύτως κάποιος με τον Σουζούκι, θα προέκυπταν κάποιες επιπλοκές πάνω στην φύση και τον σκοπό του σατόρι. Θα ρωτούσε κάποιος εάν μία τέτοια εμπειρία επηρεάζει μόνον το ψυχολογικό, το ηθικό ή το νοητικό πεδίο ή επηρεάζει το οντολογικό πεδίο, όπως στην περίπτωση κάθε αυθεντικής μυήσεως. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να είναι το προνόμιο ενός πολύ περιορισμένου αριθμού ανθρώπων.


Ξεκαθαρίζει στο Ισραήλ: Το Ιράν είναι σύμμαχός μας

«Η συμμαχία της Συρίας με το Ιράν δεν είναι διαπραγματεύσιμη», ξεκαθαρίζει η Δαμασκός, απορρίπτοντας ουσιαστικά την αξίωση του Ισραήλ να απομακρυνθούν οι Σύροι από την Τεχεράνη, «τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς και όλες τις τρομοκρατικές οργανώσεις».
Την προϋπόθεση έθεσε στη Συρία το Ισραήλ διά στόματος της υπουργού Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι, μόλις έγινε γνωστό και επισήμως ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συρο-ισραηλινές διαπραγματεύσεις, με στόχο μια συνολική ειρήνη. Το Σάββατο, η κυβερνητική συριακή εφημερίδα «Τεχρίν» έγραψε ότι «η Δαμασκός απορρίπτει τους εκβιασμούς και δεν συμβιβάζεται σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με άλλες χώρες». Και το Ιράν, όμως, αναφέρθηκε στον «στρατηγικό» χαρακτήρα της σχέσης του με τη Συρία. Το δήλωσε ο Ιρανός υπουργός Αμυνας, ο οποίος συναντήθηκε χθες στην Τεχεράνη με τον Σύρο ομόλογό του. Την προηγουμένη, το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών είχε ξεκάθαρα ταχθεί υπέρ της επιστροφής των υψιπέδων του Γκολάν στη Συρία, κάτι που και η Δαμασκός φαίνεται απολύτως αποφασισμένη να διεκδικήσει από το Ισραήλ. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμερτ δήλωσε χθες ότι ο συνομιλίες με τη Συρία θα συνεχιστούν «με σοβαρότητα και διακριτικότητα». Σε ό,τι αφορά το Γκολάν, η... είδηση ήρθε από τον παραιτηθέντα κατόπιν πιέσεων για τους χειρισμούς του στον πόλεμο του Λιβάνου το 2006, πρώην αρχηγό του ισραηλινού γενικού επιτελείου Νταν Χαλούτζ. «Με αντάλλαγμα μια πραγματική ειρήνη, οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι να πληρώσουμε ένα πραγματικό τίμημα, διαφορετικά όλα είναι χαμένος χρόνος», είπε.Τις συνομιλίες με τη Συρία και εκείνες με τους Παλαιστινίους θα συζητήσει ο Ολμερτ στις ΗΠΑ με τον πρόεδρο Μπους, στις αρχές Ιουνίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς εκτιμά ότι από την επανέναρξή τους τον περασμένο Νοέμβριο οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν σημειώσει πρόοδο. «Τίποτα δεν έχει επιτευχθεί», φέρεται να είπε. Το Ισραήλ, όμως, εξακολουθεί την ίδια στιγμή να επιδιώκει εκεχειρία με τη Χαμάς. Ισραηλινός αξιωματούχος έκανε χθες γνωστό ότι το ανώτατο στέλεχος του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών, Αμος Γκιλάντ, έχει μεταβεί στο Κάιρο για συνομιλίες με τον Αιγύπτιο μεσολαβητή. Ο Ολμερτ προειδοποίησε ταυτόχρονα ότι δεν θα αφήσει την υπόθεση της Γάζας να «σέρνεται για πολύ» και, αν δεν ευδοκιμήσουν οι αιγυπτιακές προσπάθειες, «θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν άλλα μέσα».
ΕΡΣΗ ΒΑΤΟΥ (Πηγές: Γαλλικό, Ασ. Πρες, ΑΠΕ)
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/05/2008
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΝΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΨΗΦΙΔΩΤΑ, ΛΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΑΨΙΔΩΤΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ... Στο φως το «Μέγα και Ιερόν Παλάτιον»
Της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ
Μεγάλο μέρος από το «Μέγα και Ιερόν Παλάτιον» του Μεγάλου Κωνσταντίνου, που για περίπου οκτώ αιώνες φιλοξενούσε τους αυτοκράτορες του Βυζαντίου, αποκάλυψαν οι αρχαιολόγοι που δουλεύουν σε αυτό το πρόγραμμα για πάνω από 11 χρόνια. Ψηφιδωτή παράσταση από το νάρθηκα της Αγια-Σοφιάς (τέλη 9ου - αρχές 10ου αι.), που απεικονίζει τον Ιουστινιανό να προσφέρει στη Θεοτόκο το ναό της Αγια-Σοφιάς και τον Μεγάλο Κωνσταντίνο στην περιτειχισμένη ομώνυμη πόλη του, μέσα στην οποία διακρίνονται δύο κτίσματα, πιθανώς το Ιερόν Παλάτιον και η ίδια η Αγια-Σοφιά.Χτισμένο στα ανατολικά του Ιπποδρόμου, το τεράστιο σε έκταση και οικοδομημένο σε έξι επίπεδα «Μέγα και Ιερόν Παλάτιον» κατασκευάστηκε από τον Κωνσταντίνο τον Α', ιδρυτή της βασιλεύουσας, που έφερε το όνομά του. Τους επόμενους αιώνες ξαναχτίστηκε και επεκτάθηκε πολλές φορές, κυρίως από τον Ιουστινιανό και τον Θεόφιλο. Μέχρι πρόσφατα, από το Μέγα Παλάτιον είχαν έρθει στο φως μόνο μερικά ψηφιδωτά και ελάχιστα σπαράγματα τειχών. Η αρχαιολογική ανασκαφή όμως που ξεκίνησε το 1997 σε πολύ κοντινή απόσταση από την Αγια-Σοφιά και σε επιφάνεια 17.000 τετρ. μέτρων, έφερε στο φως τα αψιδωτά διαμερίσματα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, λουτρά, νωπογραφίες που χρονολογούνται στους 7ο και 9ο αιώνα, ψηφιδωτά του 5ου αιώνα, τρούλο εκκλησίας του 6ου αιώνα αλλά και τη θρυλική Χαλκή Πύλη, τη μόνη δίοδο επικοινωνίας του Παλατιού με τον έξω κόσμο. Οπως περιγράφει ο ΠαύλοςΚαλλιγάς (1814-1896) στο «Περί του τυπικού της Βυζαντινής Αυλής»: «ήρχε τετράγωνον θολωτόν, περίφρακτον, εκ τεσσάρων υψηλοτάτων τοίχων, καλούμενον Χαλκή, ήτοι ο τετειχισμένος μέγας Πυλών των Ανακτόρων». Η Χαλκή Πύλη είχε τοποθετηθεί στο Αυγουσταίο, νοτίως της Αγια-Σοφιάς, εκεί όπου ξεκινούσε η Μέση Οδός. Μιλώντας στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων, ο Τούρκος αρχαιολόγος Μεμέτ Αϊραντζί εξήγησε ότι για να φτάσουν οι ειδικοί στη βυζαντινή διαστρωμάτωση του εδάφους χρειάστηκε να κατεβούν επτά και οκτώ μέτρα κάτω από την υφιστάμενηεπιφάνειά του. Ο Αϊραντζί υπολογίζει ότι το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να επισκέπτεται όλο το χώρο των νέων ανασκαφών με τη βοήθεια ενός δικτύου από ράμπες και γέφυρες, αρχής γενομένης από το τέλος του έτους. Ηδη από τα πρώτα χρόνια των ανασκαφών, οι Τούρκοι είχαν γνωστοποιήσει με επιφύλαξη την εκτίμησή τους ότι τα ερείπια που άρχισαν να αποκαλύπτονται ανήκαν σε κατασκευές πολύ προγενέστερες της οθωμανικής περιόδου, πιθανολογώντας μάλιστα ότι επρόκειτο για έργα των πρώτων βυζαντινών χρόνων. Είναι όμως η πρώτη φορά τώρα που ανακοινώνουν την ταυτοποίηση των σπαραγμάτων. Το «Μέγα και Ιερόν Παλάτιον» βγαίνει στο φως για να αποκαλύψει πτυχές μιας από τις σημαντικότερες σελίδες της ιστορίας του κόσμου, και δεν μπορεί παρά ναπροκαλεί βαθιά συγκίνηση. (Πηγές: Γαλλικό Πρακτορείο, ιστοσελίδες ειδικού περιεχομένου περί το Βυζάντιο, την ιστορία και την αρχιτεκτονική του) ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/05/2008
«Ρεσιτάλ» προκλητικότητας από την ΠΓΔΜ στον εορτασμό του Αγίου Κυρίλλου
Την έντονη αντίδραση της Αθήνας προκάλεσαν τα όσα ειπώθηκαν στον εορτασμό του Αγίου Κυρίλλου στη Ρώμη. Παρουσία του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ, ο επικεφαλής της σχισματικής «Μακεδονικής Εκκλησίας» αναφέρθηκε με αλυτρωτικούς χαρακτηρισμούς στη Θεσσαλονίκη. Όπως μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης της γειτονικής χώρας, ο κ. Στέφανος ανέφερε: «Αγιε Κύριλλε, σήμερα, στη δική σου και τη δική μας Θεσσαλονίκη όλα όσα έκανες είναι πέτρινα. Σήμερα, στη γενέτειρά σου πόλη έχουν γίνει όλα στάχτη και σκόνη και δεν έμεινε ούτε γράμμα από τη γλώσσα τη δική σου και τη δική μας. Στην περιοχή όπου τότε όλοι μιλούσαν όπως εσύ και όπως εμείς, σήμερα απαγορεύεται όχι μόνο να ομιλείται αυτή η γλώσσα αλλά και να υπάρχει. Δυστυχώς, εκεί διώκεται και εκτοπίζεται οτιδήποτε είναι μακεδονικό ενώ αμφισβητείταικαι το όνομα της χώρας και το όνομα της Εκκλησίας και η ίδια η αλήθεια». Στον ίδιο χώρο, στον τάφο του Αγίου Κυρίλλου που βρίσκεται την Εκκλησία του Σαν Κλεμέντε στη Ρώμη, τελέστηκε από τον κ. Στέφανο επιμνημόσυνη δέηση παρουσία του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι.
Ο Γιωργάκης ζητάει από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Σερβίας να σχηματίσει κυβέρνηση με τα φιλο-αμερικανικά κόμματα και να αποδεχθεί την απόσχιση του Κοσόβου!

Οροι Γιώργου στον Ντάτσιτς για τη Διεθνή

Την πρόθεση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να συμπεριλάβει στους κόλπους του και το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Σερβίας -με προϋπόθεση τη δημιουργία κυβέρνησης των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων της Σερβίας και μελλοντική διευθέτηση του θέματος του Κοσόβου- επανέλαβε χθες ο Γ . Παπανδρέου κατά τη συνάντησή του στην Αθήνα με τον πρόεδρο του κόμματος Ιβικα Ντάτσιτς. Στη συνάντηση ήταν παρών και ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου κ. Αξελμπορν, προκειμένου να «πεισθεί» ο κ. Ντάτσιτς για τις επόμενες κινήσεις του. Ο κ. Ντάτσιτς επανέλαβε ότι το πολιτικό πρόβλημα στη Σερβία εξαρτάται μόνον από τον εσωτερικό παράγοντα της χώρας, δηλαδή από τις αποφάσεις των πολιτικών κομμάτων, και ευχαρίστησε τον κ. Παπανδρέου για τις προσπάθειές του. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/05/2008

Η… μετάφραση του Σεφέρη από τα ελληνικά για Ελληνες… σε ελληνικά για αλλοδαπούς (τη συμμετοχή τους στις Πανελλαδικές επικαλέστηκε μεταξύ άλλων το υπουργείο Παιδείας για να δικαιολογήσει τις επεξηγήσεις λέξεων του καθημερινού λεξιλογίου) και η έξαρση αυτοπεποίθησης που εκδήλωσε στην πρεμιέρα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου θεωρήθηκαν «ενδείξεις πολιτικής διαχείρισης των εξετάσεων». Υπενθυμίζεται ότι ο υπουργός κ. Ευρ. Στυλιανίδης εμφανίστηκε σίγουρος ότι φέτος δεν θα προκύψει πρόβλημα κενών θέσεων στα ΤΕΙ, ενώ ογενικός γραμματέας κ. Δ. Πλατής προανήγγειλε θέματα με «θετικά αποτελέσματα για την είσοδο των υποψηφίων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση» αποκλείοντας ακόμη και από το τραπέζι της Επιτροπής Εξετάσεων θέματα «εξαιρετικής δυσκολίας» και «θέματα-παγίδες». Συνεπέστατη με το πνεύμα των δηλώσεων του γενικού γραμματέα είχε ήδη φανεί η επιτροπή αποφασίζοντας, χωρίς προηγουμένως να ερωτηθεί από οποιοδήποτε εξεταστικό κέντρο, να προσθέσει στην εκφώνηση του θέματος την ερμηνεία επτά λέξεων: ψεγάδια, υπόδικη, ροπές, περασμένοι (στοκείμενο του Σεφέρη η λέξη σημαίνει τους αποθανόντες), παρωχημένα, ανδροειδές, εξοβελίζεται. Το ερώτημα που έμεινε βεβαίως μετέωρο είναι γιατί η επιτροπή, εφ’ όσον είχε λόγους να ανησυχεί για την ικανότητα των υποψηφίων να κατανοήσουν τον Σεφέρη, επέλεξε για το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας δοκίμιο, που θεωρείται η δυσκολότερη μορφή λόγου.
από το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής
25/05/2008
Να ξεχάσουν αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη Πατριάρχης και Αρχιεπίσκοπος
Άνθιμος, Ιγνάτιος και Ευσέβιος εναντίον του Ιερώνυμου, που αναβά΅λλει τη Σύνοδο της Ιεραρχίας που είχε προγραμματίσει για τον Ιούνιο γιατί φοβάται τις αντιδράσεις

Το 56,6% των ερωτηθέντων δηλώνει αντίθετο στην προοπτική εκ νέου υπαγωγής των Μητροπόλεων των λεγομένων Νέων Χωρών στο Φανάρι, όπως προκύπτει από δημοσκόπηση της RASS που δημοσιεύουμε στη συνέχεια.
Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού ευθυγραμμίζεται με την πλειοψηφία των ιεραρχών, που ανοιχτά πλέον εκφράζουν την αντίθεσή τους στην παράδοση του Ιερώνυμου στον Βαρθολομαίο. Χωρίς υπερβολή θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για επερχόμενη θύελλα αντιδράσεων, αφού στο στρατόπεδο όσων αντιτίθενται έχουν προστεθεί ήδη και αρκετοί από τους ιεράρχες που στον κρίσιμο Β' γύρο της αρχιεπισκοπικής εκλογής είχαν ταχθεί στο πλευρό του κ. Ιερώνυμου, όπως ο Δημητριάδος Ιγνάτιος, ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος, καθώς και ο μεγάλος διεκδικητής του θρόνου Άγιος Σπάρτης Ευστάθιος, ο οποίος πάντα ήταν αντίθετος στις προθέσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η εν δυνάμει ομάδα των ιεραρχών που συσπειρώνεται και μορφοποιείται με σημείο αναφοράς την άρνηση κάθε σκέψης τροποποίησης του Καταστατικού Χάρτη της Ελλαδικής Εκκλησίας, πνέει μένεα κατά του Μακαριωτάτου για τις αυθαίρετες και απόλυτες δεσμεύσεις του στο Φανάρι, διαμηνύοντας προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να συναινέσει σ' αυτήν την ιδιότυπη και άνευ όρων παράδοση της Ελλαδικής Εκκλησίας στο Πατριαρχείο. Οι πληροφορίες αυτές έχουν έγκαιρα φτάσει και στ' αυτιά του Αρχιεπισκόπου, προκαλώντας αμηχανία και προβληματισμό. Η πρώτη εξ αντανακλάσεως αντίδρασή του ήταν να εξετάσει το εύρος των αντιδράσεων και να καταγράψει τους διαγραφόμενους συσχετισμούς. Όταν, όπως λέγεται, είδε να μην του «βγαίνουν καθαρά τα κουκιά», άρχισε να μελετά το σενάριο αναβολή της έκτακτης σύγκλησης της ιεραρχίας τον Ιούνιο. Την ίδια ώρα, το ίδιο ανήσυχο και σκεπτικό παρακολουθεί τις εκκλησιαστικές εξελίξεις και το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο όχι μόνο δεν είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων από τον κ. Ιερώνυμο για το τι επρόκειτο να συμφωνηθεί και να προαναγγελθεί στο Φανάρι, αλλά αντίθετα φαίνεται να αιφνιδιάστηκε πλήρως. Γεγονός για το οποίο εκφράζει με κάθε εύσχημο τρόπο τη δυσαρέσκειά του παρά την αντίθετη εικόνα που έσπευσαν να δώσουν ορισμένα… λάβρα της δημοσιογραφίας (παπαγαλάκια κατά την αργκό του επαγγέλματος) ότι όλα όσα διημείφθησαν εκεί στην Πόλη τελούσαν εν γνώσει της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού! Από το τελευταίο διαψεύδεται κατηγορηματικά από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, ενώ πυκνώνουν οι εκτιμήσει ότι επίκεινται απρόβλεπτοι τριγμοί και ρήξεις γύρω από ένα θέμα το οποίο το Μέγαρο Μαξίμου θεωρούσε μέχρι πρότινος λήξαν.Το τελευταίο που ήθελε, όπως είναι φυσικό, σ' αυτήν την κρίσιμη πολιτική συγκυρία η κυβέρνηση ήταν η αναζωπύρωση ενός τέτοιου εκρηκτικού ζητήματος που λειτουργεί διχαστικά και απειλεί να βγάλει από τα βολικά μέχρι τώρα για την κυβερνώσα παράταξη ήρεμα νερά τις σχέσεις κράτους και Εκκλησίας.Όπως και να 'χει πάντως, εκείνο που αφήνεται να διαρρεύσει από το «Μαξίμου» είναι ότι δεν πρόκειται να περάσει από τη Βουλή μια ενδεχόμενη τροποποίηση του ισχύοντος «Συντάγματος» της Ελλαδικής Εκκλησίας. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, μήνυμα με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο φέρεται να έστειλε με διπλωματικό τρόπο προς τον Μακαριώτατο και ο υπουργός Παιδείας κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχαν πρόσφατα οι δύο άνδρες. Παρότι η κυρίως συζήτηση περιεστράφη στο θέμα της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης, ο κ. Στυλιανίδης άφησε να εννοηθεί η κυβερνητική θέση με την εξής σχηματική προτροπή: Βρείτε τα μεταξύ σας, μην περιμένετε να λύσει τα θέματα αυτά η κυβέρνηση… Με όση, δηλαδή, σαφήνεια επέτρεπε το Πρωτόκολλο, ο υπουργός Παιδείας διεμήνυσε στον κ. Ιερώνυμο ότι μια τέτοια συμφωνία δεν πρόκειται να επικυρωθεί από το Κοινοβούλιο. Μέσα σ' αυτό το κλίμα είναι φανερό ότι μέχρι τον κρίσιμο Οκτώβριο η ένταση και η αντιπαράθεση στους κόλπους της ιεραρχίας και όχι μόνο θα κλιμακωθεί. Και η κατάσταση θα πολώνεται, όσο δεν υπάρχουν πρωτοβουλίες εκτόνωσης, με το στρατόπεδο των αντιτιθέμενων στον οιονεί «Φαναριώτικο ιμπεριαλισμό» να βοά «μην αγγίζετε το 1928»!

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

ΙΟΥΛΙΟΣ ΕΒΟΛΑ
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ: ΕΡΓΑΣΙΑ-Η ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
[...]
Αυτός ο ανατρεπτικός χαρακτήρας εντοπίζεται και στον Μαρξισμό και στην φανερή νέμεσή του , τον καπιταλισμό. Είναι έτσι παράλογο και αξιοθρήνητο για όσους παριστάνουν οτι εκπροσωπούν την πολιτική "Δεξιά", να αποτυγχάνουν να εγκαταλείψουν τον σκοτεινό και μικρό κύκλο, που προκαθορίζεται από την δαιμονική δύναμη της οικονομίας - ένας κύκλος περιλαμβάνων τον καπιταλισμό, τον Μαρξισμό και όλες τις ενδιάμεσες οικονομικές βαθμίδες.
Τούτο πρέπει σταθερά να υπερασπίζονται αυτοί που στην εποχή μας αντιτίθενται στις δυνάμεις της Αριστεράς. Δεν υπάρχει τίποτα πιο προφανές από το οτι ο σύγχρονος καπιταλισμός είναι εξίσου ανατρεπτικός με τον Μαρξισμό. Η υλιστική θεώρηση της ζωής επί της οποίας βασίζονται αμφότερα συστήματα είναι πανομοιότυπη. Τα ιδανικά τους είναι ποιοτικώς πανομοιότυπα, συμπεριλαμβανομένων των προτάσεων, τα οποία συνδέονται με έναν κόσμο, το κέντρο του οποίου αποτελείται από την τεχνολογία, την επιστήμη, την παραγωγή, την "παραγωγικότητα" και την "κατανάλωση". Και όσο μιλάμε μόνον για οικονομικές τάξεις, για κέρδος, για μισθούς και για παραγωγή και όσο πιστεύουμε οτι η πραγματική ανθρώπινη πρόοδος προκαθορίζεται από ένα συγκεκριμένο σύστημα διανομής του πλούτου και των αγαθών, και ότι εν γένει η ανθρώπινη πρόοδος μετριέται με τον βαθμό της ευμάρειας ή της ανέχειας - τότε δεν προσεγγίζουμε ούτε καν το θεμελιώδες, ακόμα και αν ενδεχομένως διατυπωθούν καινούργιες θεωρίες πέραν του Μαρξισμού και του καπιταλισμού.
Το εναρκτήριο σημείο θα έπρεπε να είναι, αντιθέτως, μια ακλόνητη απόρριψη της υπό του Μαρξισμού διατυπωμένης αρχής , η οποία συνοψίζει ολόκληρη την ανατροπή στην εργασία σήμερα: Η οικονομία είναι το πεπρωμένο μας. Οφείλουμε να διακηρύξουμε κατά έναν ασυμβίβαστο τρόπο οτι σε έναν κανονικό πολιτισμό η οικονομία και τα οικονομικά συμφέροντα - κατανοητά ως ικανοποίηση των υλικών αναγκών και των λιγότερο ή περισσότερο τεχνητών ακολουθημάτων τους - ανέκαθεν έπαιζαν και για πάντα θα παίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Πρέπει, επίσης, να υπερασπισθούμε οτι πέραν της οικονομικής σφαίρας πρέπει να αναδυθεί μία τάξη ανώτερων πολιτικών, πνευματικών και ηρωικών αξιών, μία τάξη που ούτε θα γνωρίζει ούτε θα ανέχεται απλές οικονομικές τάξεις και δεν θα γνωρίζει την διάκριση μεταξύ "καπιταλιστών" και "προλεταρίων", μία μόνον κατ' όνομα τάξη με όρους της οποίας θα ορίζονται τα πράγματα, για τα οποία αξίζει να ζεί και να πεθάνει κάποιος. Και πρέπει να υπερασπισθούμε την ανάγκη για μία πραγματική ιεραρχία και για διαφορετικά αξιώματα, με μία υψηλότερη λειτουργία εγκαταστημένη στην κορυφή, δηλαδή το imperium.
[...]

Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

http://www.antinews.gr/?p=2072
Για να τελειώνουμε με τον κ. Σ. Κούλογλου By Factorx May 18, 2008

Το ξέρω πως η περίπτωση του Κούλογλου και μερικά άλλα τυχαία περιστατικά των ημερών (πχ απεργία βυτιοφόρων) ρίχνουν λάδι στο ψωμί του Ρουσόπουλου και της κυβερνητικής επικοινωνίας (προπαγάνδας). Το ξέρω επίσης ότι θεωρείται “αντισυναδελφικό” να μην υπερασπίζεσαι συναδέλφους που οι εκπομπές τους βόλευαν τόσα χρόνια και δεν ενοχλούσαν την κρατική τηλεόραση, αλλά τώρα δεν την βολεύουν. Αλλά το πράγμα παρατράβηξε. Και επειδή αφενός ο ίδιος ο δημοσιογράφος επεδίωξε την υπέρμετρη προβολή και αφετέρου εξακολουθεί να τηρεί σιγήιχθύος σε όσα του καταγγέλλουν αναδημοσιεύουμε εδώ όσα γράφονται σήμερα σε άλλα μπλογκς (πχ εδώ): Γιατί δεν απαντάει σε όσα σοβαρά τον κατηγορούν (βλ πχ τις καταγγελίες στοtroktiko και στον lupus) ; Μήπως θεωρεί ….”ανυπόληπτη” την μπλογκόσφαιρα και απαξιεί να δώσει απαντήσεις; Τότε γιατί έδωσε συνέντευξη στον Α. Καψαμπέλη στο press-gr. Ο Καψαμπέλης ως έμπειρος δημοσιογράφος γιατί δεν ρωτάει τίποτε για την υπόθεση των εγγράφων; Τι παιγνίδι παίζεται; Παρασύρεται τόσο από την εμπάθειά του για την κυβέρνηση; Όλοι όσοι έσπευσαν να στηρίξουν δημοσίως τον Κούλογλου (Κουβέλης, Πιπιλή, ΣΥΝ κλπ) δεν ενδιαφέρονται αν είναι αλήθεια οικαταγγελίες; Ποια η εργασιακή σχέση του Κούλογλου με την ΕΡΤ; Ποιος ο μισθός του; Αληθεύει η πληροφορία περί 15.000+2.500 μηνιαίως, ως προσωπικός μισθός για τις δύο εκπομπές; Συν το ποσό των 29.000 ανά επεισόδιο του “Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα” που τα εισπράττει η εταιρεία παραγωγής + 7-8000 μηνιαίως για την «Θεματική Βραδιά;». Μήπως ο Στέλιος Κούλογλου ενοχλήθηκε που “το πάρτι με τα πεντοχίλιαρα” (ευρώ) τελείωσε; Γιατί μιλάει για «λογοκρισία»; Δέχθηκε ποτέ επεμβάσεις για το περιεχόμενο της εκπομπής του; Και αν ναι, γιατί δεν το κατήγγειλεκαι τότε; Γιατί δεν κατήγγειλε τις διώξεις δημοσιογράφων από το καθεστώς που είχε επιβάλλει ο Σημίτης στον Τύπο; Υπήρξε μήπως εκλεκτός του συστήματος Σημίτη; Αν όχι, τι δουλειά είχε στην Κωνσταντινούπολη αμέσως μετά την παράδοση Οτσαλάν; Μήπως για να διαχειριστεί επικοινωνιακά την κρίση στην τουρκική τηλεόραση μαζί με Παπαχελά, Τσίμα, κλπ κλπ;. Τι πιστεύουμε εμείς; Όπως γράψαμε και άλλοτε ο κ. Κούλογλου είναι ένας καλός επαγγελματίας δημοσιογράφος που πουλάει την δουλειά του, όπως όλοι και αμείβεται γι αυτό. Ο πραγματικός όμως δημοσιογράφος δεν πρέπει να έχει καμία σχέση εξάρτησης από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Τελεία και παύλα. Ο πραγματικός δημοσιογράφος είναι πάντα στην «αντιπολίτευση» και έτοιμος να πεινάσει, άμα χρειαστεί. Έτσι; Εργοδότης όμως του κ. Κούλογλου τα τελευταία 12 χρόνια (επί Σημίτη-Πανταγιά και Καραμανλή-Ρουσόπουλου) είναι το κράτος. Με αμοιβέςπροκλητικότατες για την συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων. Δεν θα τον κάνουμε λοιπόν και …«αντιστασιακό». Λίγη ντροπή δεν βλάφτει. Και με την ευκαιρία, επειδή δεν θυμάμαι, αλλά μου ήρθε στο μυαλό έτσι στο άσχετο: Μπορούν οι …παλαιότεροι από τους αναγνώστες μας να μου θυμίσουν για ποιον είχε πει ο Ζαχαριάδης ότι «το τέρμα του κατήφορου είναι ο πάτος»; Και όσο γι αυτό το «με έκοψαν επειδή ενοχλούνται οι Αμερικάνοι», πλάκα μας κάνει; Εκείνη η εκπομπή εναντίον του Πούτιν αντιαμερικανική ήταν;
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=901373
Για ομοσπονδιακή συγκυβέρνηση μίλησε ο Θ.Πάγκαλος Παγκόσμια διακυβέρνηση-ομοσπονδιακή συγκυβέρνηση υπό τον τίτλο «ΑΝ.ΔΥ.ΝΟ.ΒΑ» (δανείζεται από τα δύο πρώτα γράμματα των σημείων του ορίζοντα), με ενιαία αντιπροσώπευση και κεντρική γερουσία, πρότεινε από την πλευρά του ο Θεόδωρος Πάγκαλος, επισημαίνοντας ότι «η προσέγγιση της Αριστεράς στα σημερινά ζητήματα είναι πλέον εντελώς επαρχιώτικη και γι' αυτό δεν υφίσταται». «Οι νέοι στόχοι της Αριστεράς θα πρέπει να είναι το κλίμα, η ενέργεια, η τεχνολογική επανάσταση στον τομέα της πληροφόρησης, η μικροβιολογία και οι νέες ανακαλύψεις, τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι πανδημίες, η ποιότητα τροφίμων και η ζωή στις μεγάλες πόλεις. Αυτά εκτιμώ ότι πρέπει να αποτελούν στο εξής τα ζητούμενα της Αριστεράς, στην οποία θα πρέπει να προχωρήσουμε μέσα από τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης» τόνισε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Την αλήθεια για το τι συνέβαινε στο σχολείο περιγράφει ο νέος διευθυντής του σχολείου στην επιστολή που ακολουθεί. Κατάργηση πρωινής προσευχής, διδασκαλία αλβανικών με αλβανικά βιβλία, επισκέψεις Αλβανών διπλωματών κ.λπ. Όλα αυτά επειδή έτσι ήθελε η πρώην διευθύντρια και κάποιοι συνάδελφοί της.
http://www.enet.gr/online/online_hprint?id=36591768

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ «ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ» Κυνηγοί του «φανερού» σχολειού Εδώ και καιρό κάποιοι έχουν βαλθεί να ματαιώσουν ένα μοναδικό εκπαιδευτικό έργο. Τη φορά αυτή, η επίθεση κατά του 132ου Δημοτικού της Γκράβας και των δασκάλων του βασίζεται στην ανακύκλωση μιας ανυπόστατης καταγγελίας. ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΨΑΡΡΑ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ/ ios@enet.gr Η επίθεση ξεκίνησε την παραμονή της μαύρης επετείου: Στις 20 Απριλίου δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Παρόν» με τίτλο «"Κρυφό σχολειό" για παιδιά Αλβανών στην Γκράβα!», πληροφορούσε το αναγνωστικό κοινό ότι «Ελληνίδα δασκάλα διδάσκει το αλβανικό βιβλίο Ιστορίας που αναφέρει τους Ελληνες ως... σφαγείς των Τσάμηδων». *«Απίστευτο και όμως αληθινό!», διαβάζουμε στο ανυπόγραφο ρεπορτάζ, το οποίο παρουσιάζεται ως «απίστευτη αποκάλυψη». «Σε ελληνικό σχολείο, από έλληνες δασκάλους, διδάσκεται τα απογεύματα η αλβανική γλώσσα σε όσους το επιθυμούν και κυρίως σε παιδιά αλβανών μεταναστών με τη βοήθεια των σχολικών βιβλίων της γειτονικής χώρας, τα οποία παρουσιάζουν τους "κακούς" Ελληνες ως... δολοφόνους που κατέσφαξαν τους... δύστυχους Τσάμηδες!». Στη συνέχεια, το υπουργείο Παιδείας καλείται να αφυπνιστεί και να αντιμετωπίσει «το ιδιαίτερα ανησυχητικό αυτό φαινόμενο», καθώς «αυτά που γίνονται δεν γίνονται κρυφά αλλά επίσημα» στο 132ο Δημοτικό Σχολείο στο συγκρότημα της Γκράβας. «Εκεί», σημειώνεται, «η διευθύντρια κ. Πρωτονοταρίου, σύμφωνα με καταγγελίες γονέων, μαζεύει ορισμένα απογεύματα τα αλβανικής καταγωγής παιδιά και τα μαθαίνει την Ιστορία τους και τη μητρική τους γλώσσα με βάση τα σχολικά βιβλία του αλβανικού κράτους». Ακολουθεί το επίμαχο παράθεμα για τη στάση της Ελλάδας απέναντι στους Τσάμηδες, ενώ δεν λείπει και η καταγγελία περί επαφών της διευθύντριας του 132ου με την αλβανική πρεσβεία. Ανακύκλωση *Ανήμερα την 21η Απριλίου τη σκυτάλη παίρνουν χωρίς καθυστέρηση οι βουλευτές του ΛΑΟΣ Γεωργιάδης και Πλεύρης: «Να πω ότι κατέθεσα γραπτή ερώτηση σήμερα πρωί πρωί και για το θέμα της δασκάλας», ενημερώνει τους θεατές της εκπομπής «Ελλήνων έγερσις» του ΤΗΛΕΑΣΤΥ ο Αδωνις Γεωργιάδης. Παρά τη σπουδή του να μεταφέρει το «σκάνδαλο» στο Κοινοβούλιο, ο βουλευτής δεν μοιάζει και πολύ βέβαιος για το πρόσωπο κατά του οποίου καταφέρεται: «Νομίζω ότι είναι η κυρία που είχε προασπιστεί ο κ. Αλαβάνος στη Βουλή μια φορά, δεν είμαι σίγουροςότι είναι η ίδια, η δασκάλα στην Γκράβα που διδάσκει στα παιδιά αλβανικά ότι οι Τσάμηδες είναι οι καλοί και ότι οι Ελληνες ήταν κακοί. Είναι νομίζω η δασκάλα την οποία ο κ. Αλαβάνος προασπίστηκε ότι είναι καλή και τα λοιπά. Μια κυρία που πληρώνεται από το ελληνικό Δημόσιο και διδάσκει τους εν Ελλάδι διαμένοντες Αλβανούς ότι οι Τσάμηδες είχανε δίκιο κι οι κακοί Ελληνες τους σφάξανε. Πρέπει να ξέρουμε τι γίνεται στην Ελλάδα. Εχω κάνει ερώτηση σήμερα πρωί πρωί». Στη γραπτή ερώτησή τους, οι βουλευτές του ΛΑΟΣ ανακυκλώνουν τις «πληροφορίες» που δημοσίευσε το «Παρόν» και καταλήγουν: «Εχουν δώσει τα αρμόδια κλιμάκια του υπουργείου σχετική άδεια στην Ελληνίδα δασκάλα ώστε να διδάσκει σε παιδιά μεταναστών, και κυρίως Αλβανών, την Ιστορία μέσα από σχολικά εγχειρίδια που προέρχονται από το γειτονικό κράτος τα οποία παρουσιάζουν τους Ελληνες ως περιθωριακούς;». *Τρεις μόλις ημέρες αργότερα το θέμα αναδεικνύει με ολοσέλιδο δημοσίευμά του ο «Στόχος» (24.04.08): «Ιστορία για Τσάμηδες σε ελληνικό σχολείο», αναφωνεί το σχετικό πρωτοσέλιδο χτύπημα. «Απίστευτη ιστορία στην Γκράβα. Εχασε τον έλεγχο το κράτος. Καθηγήτρια διδάσκει αυτόκλητα Αλβανική Ιστορία που δικαιώνει τους συνεργάτες των Ναζί και των Φασιστών Τσάμηδες. Διατηρεί επαφές με την αλβανική πρεσβεία στην Αθήνα». Την «ανθελληνική προπαγάνδα για Αλβανούς μαθητές στο σχολικό συγκρότημα Γκράβας» αναλύει, αναμασώντας τις ήδη γνωστές «αποκαλύψεις», ψευδώνυμος «Ελληνόψυχος εκπαιδευτικός», ο οποίος φροντίζει να καταγγείλει και την «εθνικά επικίνδυνη στάση» των «εκάστοτε "φωστήρων" του υπουργείου Παιδείας» που «αντί να επιτελούν εθνικό έργο λειτουργούν ως γραφειοκράτες με ανθελληνικό χαρακτήρα». «Ε, ρε κακόμοιρη Ελλάδα», συνεχίζει το στοχικό παραλήρημα, «πώς σε κατάντησαν οι πρασινοκοκκινομπλέ πολιτικάντηδες! Ενα ξέφραγο αμπέλι! Ηαπόλυτη ξεφτίλα για το κράτος! Ο κάθε δάσκαλος κάνει ό,τι θέλει, ασκεί μέχρι και... "εξωτερική πολιτική", κάνει του κεφαλιού του και διδάσκει ό,τι του κατέβει, αδιαφορώντας για το αύριο του Ελληνισμού!». *Στο θέμα επανέρχεται το «Παρόν» της περασμένης Κυριακής («Ερήμην του υπουργείου το... "κρυφό σχολειό". Εδωσε δική της ερμηνεία στη νομοθεσία για να κάνει αυτά που ήθελε η πρώην διευθύντρια»), ενώ στο μεταξύ η «είδηση» γνωρίζει ημέρες δόξας σε ποικιλώνυμα εθνικώς ευαίσθητα μπλογκ, τα οποία μάλιστα ζητούν την πειθαρχική δίωξη των εμπλεκόμενων στο «σκάνδαλο» δασκάλων. Μυθεύματα Θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν για κλάματα. Ούτε βιβλίο αλβανικής ιστορίας διδασκόταν στο 132ο Δημοτικό της Γκράβας, ούτε για καλούς Τσάμηδες και κακούς Ελληνες μάθαιναν οι μαθητές του! Οσο για τις «επαφές» του σχολείου με την αλβανική πρεσβεία, ολόκληρο κλιμάκιο του υπουργείου Παιδείας ήταν παρόν κατά την επίσημη επίσκεψη του αλβανού υπουργού Παιδείας στο σχολείο, δέχθηκε μάλιστα συγχαρητήρια για τις προσπάθειες ένταξης των μεταναστών μαθητών στο σχολικό τους περιβάλλον. «Στα μαθήματα μητρικής γλώσσας και συγκεκριμένατης αλβανικής γλώσσας, που γίνονταν στο σχολείο μέχρι και τον Ιούνιο του 2007, πάντα με την έγκριση και εν γνώσει του ΥΠΕΠΘ, διδασκόταν αποκλειστικά η γλώσσα των μαθητών και των μαθητριών μας και όχι κάποιο άλλο γνωστικό αντικείμενο», μας εξηγεί η κυρία Πρωτονοταρίου. «Σχολικά εγχειρίδια είχαν προσφερθεί από την αντιπροσωπεία του αλβανικού υπουργείου Παιδείας κατά την επίσημη επίσκεψη του Αλβανού υπουργού στο σχολείο, στην οποία παραβρέθηκε και κλιμάκιο του ΥΠΕΠΘ. Τα βιβλία αυτά, δεν είχαν καμιά χρηστική αξία, με συνειδητή και ρητή απόφασή μας δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ, απλά αποθηκεύτηκαν σε αποθήκη του σχολείου και ξεχάστηκαν εκεί. »Φοβάμαι ότι με τις ψευδείς και ανυπόστατες πληροφορίες, τις οποίες κάποιοι διοχετεύουν, έχουν στόχο να δυσφημήσουν και να βλάψουν το παιδαγωγικό έργο των συναδέλφων μου και το δικό μου και να δικαιολογήσουν τη διακοπή όλων των προγραμμάτων και των δραστηριοτήτων που με επιτυχία εφαρμόζονταν τα τελευταία εννέα χρόνια στο 132ο Δημοτικό Σχολείο». Διωγμός Στους αναγνώστες και στις αναγνώστριες της στήλης έχει γίνει ήδη φανερό ότι στόχος της ανοίκειας όσο και συντονισμένης νέας επίθεσης των μονίμως ανησυχούντων υπερεθνικοφρόνων είναι το δημοτικό εκείνο σχολείο της Γκράβας στο οποίο τα τελευταία χρόνια επιχειρήθηκε ένα μοναδικό εκπαιδευτικό πείραμα: στο σχολείο αυτό, η πολυεθνική σύνθεση των μαθητών προσεγγίστηκε από μια φωτισμένη ομάδα δασκάλων ως πρόκληση για την επινόηση εκπαιδευτικών πρακτικών που να σέβονται τη «διαφορετικότητα», επομένως την ατομικότητα και τηνιδιαίτερη κουλτούρα των παιδιών, και να φροντίζουν για την αρμονική ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον. Παρά τα αδιαμφισβήτητα θετικά αποτελέσματα της δουλειάς τους, αλλά και την ένθερμη υποδοχή των πρωτοβουλιών τους από την επιστημονική κοινότητα, οι εκπαιδευτικοί του 132ου αντιμετωπίστηκαν από τη διοίκηση με μια άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο καλυμμένη καχυποψία. Πρόσφατα, η διευθύντρια του σχολείου Στέλλα Πρωτονοταρίου εκδιώχθηκε από τη θέση της μέσω της διαδικασίας της προφορικής συνέντευξης, ενώ ο νέος διευθυντής, εκτελώντας κατά δήλωσή του «άνωθεν εντολές», έκανε εξαρχής σαφές ότι στόχος του ήταν η απονεύρωση ή και κατάργηση όλων εκείνων των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών που συγκροτούσαν τη θαυμαστή ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου σχολείου. (Βλ. σχετικά «Ιός» 30.12.07 και 19.01.08). Η διευθύντρια απομακρύνθηκε από τη θέση της και τα μαθήματα μητρικής γλώσσας για τους μαθητές και ελληνικής γλώσσας για τους γονείς τους διακόπηκαν. Το 132ο Δημοτικό της Γκράβας κατάντησε σκιά του παλιού του εαυτού. Προς τι, λοιπόν, η πρόσφατη εξωφρενική επίθεση εναντίον της Στέλλας Πρωτονοταρίου και της ομάδας των εκπαιδευτικών οι οποίοι εργάστηκαν επί χρόνια εθελοντικά, με γνώση και ευαισθησία, προτείνοντας στις πιο αντίξοες συνθήκες ένα καινοτόμο μοντέλο πολυπολιτισμικού σχολείου; Συμπαράσταση Είναι βέβαιο ότι κάποιοι (ποιοι, άραγε;) δεν θέλησαν να περιοριστούν στη «διοικητική» επίλυση του ζητήματος. Αντιλαμβάνονται, ίσως, ότι ρυθμίσεις αυτού του τύπου δεν αρκούν για να απαξιωθεί επί της ουσίας ένα εκπαιδευτικό έργο που βραβεύτηκε επανειλημμένα, διδάχθηκε σε πανεπιστημιακές αίθουσες και κρίθηκε ως εξαιρετικού ενδιαφέροντος από την επιστημονική κοινότητα. Και, προφανώς, ενοχλήθηκαν όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με το κύμα συμπαράστασης που ξεσηκώθηκε από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι η διευθύντρια εκδιώχθηκε απότη θέση της και ότι τα μαθήματα καταργούνται: τη στάση της διοίκησης στην υπόθεση του 132ου κατήγγειλαν η ΔΟΕ, η ΟΛΜΕ και πάνω από είκοσι φορείς και συλλόγους, ενώ στο σχολείο αφιερώθηκαν ήδη τρεις ημερίδες. Το θέμα αναλύθηκε σε διεθνή συνέδρια και υπήρξαν σχετικά ψηφίσματα πανεπιστημιακών καθηγητών και σχολικών συμβούλων. Με το σχολείο θα ασχοληθεί ακόμη ειδική ημερίδα που έχει προγραμματιστεί από τη ΔΟΕ. Το ζήτημα έχει φτάσει και στον Συνήγορο του Παιδιού με έγγραφη καταγγελία του Συλλόγου Διδασκόντων. Πολλά είναι και τα σχετικά δημοσιεύματα του περιοδικού και ημερήσιου τύπου, ενώ οι δυσάρεστες εξελίξεις στο σχολείο έγιναν αντικείμενο ερωτήσεων στη Βουλή, καθώς και της συζήτησης σε επίπεδο αρχηγών της 21ης του περασμένου Μαρτίου. Τα πράγματα πήραν μια τροπή που, ενδεχομένως, δεν περίμεναν εκείνοι που απεργάστηκαν την εξαφάνιση του σχολείου της Γκράβας από τον εκπαιδευτικό χάρτη. Μοιάζει παράδοξο, ωστόσο ο διωγμός έκανε το πείραμα του 132ου όχι απλώς γνωστό αλλά και εξαιρετικά επίκαιρο. Στο κλίμα αυτό η επίθεση κατά των εκπαιδευτικών του σχολείου αποκτά νέο -δοκιμασμένο, πάντως, σε άλλες περιπτώσεις- περιεχόμενο: ανυπόστατες πληροφορίες διαχέονται και αναπαράγονται χωρίς έλεγχο, έτσι ώστε να υπονομευτεί η επί της ουσίας συζήτηση και να πάρουν το πάνωχέρι οι συνήθεις κάτοχοι της μεζούρας της εθνικοφροσύνης. Δικαίωση Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Και για μια ακόμη φορά οι ευθύνες που βαρύνουν τη διοίκηση είναι τεράστιες. Ούτως ή άλλως όσες παρεμβάσεις της ηγεσίας του υπουργείου αφορούσαν την υπόθεση χαρακτηρίστηκαν όλο αυτό το διάστημα από υπεκφυγές, ανακρίβειες και βερμπαλιστικές κορόνες. Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου κατά πόσον διδασκόταν στο 132ο το βιβλίο που ανέφερε το «Παρόν», ο κ. Στυλιανίδης δήλωνε προ ημερών σιβυλλικά: «Οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου έχουν αντιμετωπίσει [...] το ζήτημα με τον τρόπο εκείνο που προβλέπει ηνομοθεσία» (21.04.08). Εξίσου ασαφείς, με μόνιμη επωδό το σεβασμό της νομοθεσίας την οποία κλήθηκαν να τηρούν, υπήρξαν όλες οι σχετικές τοποθετήσεις του κ. Στυλιανίδη και του υφυπουργού του κ. Λυκουρέντζου. Υπουργός και υφυπουργός δεν μπήκαν καν στον κόπο να απαντήσουν στα επιχειρήματα των δασκάλων του 132ου και, κυρίως, στο αυταπόδεικτο γεγονός ότι το υπουργείο ήταν όλα αυτά τα χρόνια απολύτως ενήμερο και για την παραμικρή δραστηριότητά τους, εφόσον το ενημέρωναν συστηματικά οι ίδιοι. Στο σημείο αυτό μια παρατήρηση του καθηγητή Γιώργου Τσιάκαλου έχει τη σημασία της: σχολιάζοντας τη δήλωση του κ. Λυκουρέντζου «είμαι εδώ για να τηρώ τους νόμους», ο κ. Τσιάκαλος υπογράμμισε ότι «εντυπωσιάζει η ρητορική του κ. υφυπουργού, καθώς δεν προέρχεται από τον χώρο της Παιδείας. Αντίθετα, είναι παρόμοια με εκείνη που εδώ και δεκαετίες χρησιμοποιούν οι χωροφύλακες, όταν σε διαδηλώσεις έρχονται αντιμέτωποι με ανθρώπους που διεκδικούν καταφανώς δίκαια αιτήματα» (Από ομιλία του σε εκδήλωση με θέμα τις εξελίξεις στο 132οκαι τίτλο «Για ένα σχολείο χωρίς σύνορα», Αθήνα, 22.02.08). Παρά τα ήξεις-αφήξεις στα οποία αναφερθήκαμε προηγουμένως, η ηγεσία του υπουργείου είναι, βέβαια, υποχρεωμένη να εμφανίζεται υπέρμαχος μιας εκπαιδευτικής πολιτικής στην οποία έχει θέση η διδασκαλία του μαθήματος της γλώσσας και του πολιτισμού της χώρας προέλευσης των αλλόγλωσσων μαθητών. Από την άποψη αυτή, έχουν δίκιο οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης και Περικλής Κοροβέσης, όταν υποστηρίζουν ότι η απάντηση του υπουργού σε ερωτήσεις τους με θέμα τις διαπολιτισμικές δράσεις στην εκπαίδευση και την περίπτωση του132ου συνιστά στην πραγματικότητα ηθική δικαίωση των δασκάλων του σχολείου. «Με την απάντησή του ο υπουργός αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι υπάρχει θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας στα σχολεία και ότι μάλιστα είναι στη διακριτική του ευχέρεια να εγκρίνει τις απαιτούμενες πιστώσεις για τη λειτουργία του», σημειώνει σχετικά ο Τ. Κουράκης. «Το ελάχιστο που πρέπει να γίνει είναι να εγκριθεί η πρόσληψη ενός ωρομίσθιου δασκάλου και το πρόγραμμα να επαναλειτουργήσει. Είναι θέμα δημοκρατικής νομιμότητας και σεβασμού των δικαιωμάτων των παιδιών που ζουν στη χώρα μας». Για ένα «προκλητικά "ανεξήγητο" φαινόμενο» κάνει λόγο ο Π. Κοροβέσης, σχολιάζοντας το γεγονός ότι «το υπουργείο από τη μια καταργεί τις εθελοντικές δράσεις του Συλλόγου Διδασκόντων στο 132ο Δημοτικό Σχολείο που αφορούν διδασκαλία ελληνικών σε γονείς και μητρικής γλώσσας σε παιδιά μεταναστών και από την άλλη με την απόφαση Φ10/20/Γ1/708 δήθεν επιτρέπονται αυτές οι δράσεις, και μάλιστα επί πληρωμή!» (09.05.08). ...Και ένα εύγλωττο μέιλ Ούτως εχόντων των πραγμάτων, αλγεινή εντύπωση μάς προκάλεσε μια επιστολή που έφτασε προ ημερών στον «Ιό» μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αποστολέας της ο Εμμανουήλ Γιουτλάκης, ο κύριος που κρίθηκε κατάλληλος να καταλάβει τη θέση της Στέλλας Πρωτονοταρίου και εμφανίστηκε στο σχολείο δηλώνοντας ότι εκτελεί «άνωθεν εντολές» (βλ. τα σχετικά δημοσιεύματά μας). Δεν γνωρίζουμε πού ακριβώς απευθύνεται η επιστολή (στην Πανελλήνια Ενωση Σχολικών Συμβούλων;) ούτε τους λοιπούς αποδέκτες της. Εκείνο που ξέρουμε είναι πως ο κύριοςΓιουτλάκης, παραπέμποντάς μας στο «Παρόν» της 20ής Απριλίου, μας κοινοποιεί μια εντελώς αστήρικτη επίθεση κατά των συναδέλφων του. Στο κείμενο αυτό ο κ. διευθυντής αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στο σχολείο βρέθηκε «μεγάλος όγκος αλβανικών βιβλίων», ότι η διδασκαλία των αλβανικών είχε ανατεθεί «σε Αλβανίδα δασκάλα με πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Ελβασάνης της Αλβανίας χωρίς το πτυχίο αυτό να μπορεί να αναγνωριστεί από το ελληνικό υπουργείο Παιδείας», ότι το σχολείο «χορηγούσε δίπλωμα φοίτησης που το υπέγραφαν η διευθύντρια του σχολείου και η παράνομη διορισμένη Αλβανίδα δασκάλα από τη διευθύντρια και το Σύλλογο Διδασκόντων, καθώς και αντίστοιχη σχολικήγιορτή» (σ.σ.: η σύνταξη του κυρίου διευθυντή) και ότι «υπήρχε ενημέρωση της πορείας φοίτησης των μαθητών στην αλβανική γλώσσα ακριβώς αντίστοιχη με την ενημέρωση των άλλων μαθημάτων του σχολείου». «Αλίμονο αν κάθε σχολείο έκανε δική του εξωτερική πολιτική, δική του μεταναστευτική πολιτική, διόριζε όποιους ήθελε και καθόριζε το ίδιο το περιεχόμενο της διδακτέας ύλης», σημειώνει ο κ. Γιουτλάκης, αναπαράγοντας τη βασική αιτίαση των πρόσφατων δημοσιευμάτων. «Πραγματικά αλίμονο». Αλίμονο αν η στάση του απηχεί τις θέσεις της διοίκησης για τις ενδοσχολικές συναδελφικές σχέσεις, θα λέγαμε. «Αυτή τη φορά ο νέος διευθυντής ξεπέρασε κάθε όριο», δηλώνουν από την πλευρά τους δάσκαλοι του 132ου Δημοτικού Σχολείου. «Προσπαθώντας εδώ και μήνες να βρει τρόπο να υπονομεύσει και να στιγματίσει το Σύλλογο Διδασκόντων και την παιδαγωγική του δράση, έφτασε να ψάχνει τις αποθήκες του σχολείου, αναζητώντας "ενοχοποιητικά" στοιχεία, και να επιτίθεται με αυτόν τον τρόπο στους δασκάλους του σχολείου στο οποίο υπηρετεί». Και υπογραμμίζουν το αυτονόητο: ότι πράγματι γίνονταν μαθήματα αλβανικής γλώσσας, που ξεκίνησαν στο πλαίσιοτου προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας, και για τα οποία ενημερωνόταν συστηματικά το υπουργείο και ότι, πράγματι, οι γονείς κατατοπίζονταν για την πρόοδο των παιδιών τους στη μητρική τους γλώσσα. Τα μαθήματα αλβανικής, συνεχίζουν, διδάσκονταν από την κ. Ντενάτα Καρκάλου, πτυχιούχο δασκάλα, η οποία με το πτυχίο της διορίστηκε από το ΠΥΣΠΕ Α' Αθήνας ως ωρομίσθια δασκάλα του φροντιστηριακού τμήματος που εγκρίθηκε την περίοδο 2006-2007. Και εξηγούν ότι αλβανικά βιβλία, τα οποία προσέφερε στο σχολείο η αντιπροσωπεία του αλβανικούυπουργείου Παιδείας κατά την επίσημη επίσκεψή της στο 132ο, όντως υπήρχαν στην αποθήκη του σχολείου και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν. «Φαίνεται πως ο κ. Γιουτλάκης ψάχνει ακόμη και στις αποθήκες, προσπαθώντας να ανακαλύψει κάτι που να δυσφημίζει τις δραστηριότητες του σχολείου και δεν έχει κανένα πρόβλημα να κατασκευάζει μυθεύματα, προκειμένου να δικαιολογήσει τη βίαιη και αντιπαιδαγωγική διακοπή όλων των δράσεων που εφαρμόζονταν σ' αυτό», συμπληρώνουν. «Το σχολείο μας δεν επιδίωκε να κάνει "δική του εξωτερική και μεταναστευτική πολιτική". Προσπαθήσαμε να βρούμε λύσεις στα πιεστικά προβλήματα που αντιμετωπίζαμε, εφαρμόζοντας δραστηριότητεςβασισμένες σε παιδαγωγικές αρχές, οι οποίες να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των μαθητών μας - κάτι αδιανόητο, όπως φαίνεται, για τον κ. Γιουτλάκη». ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 18/05/2008 ---------------------------------------------------------- http://www.132grava.net/node/178 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΟΥΤΛΑΚΗ (νέου διευθυντή του 132ου σχολείου Αθήνας)ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ στις ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ132 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΑς ΣΤΈΛΝΩ ΤΗΝ ΑΚOΛΟΥΘΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣAΣ για Τις ΕΠΙΜΑΧΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΩ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ Στο 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών από το σχολικό έτος 2002-03 μέχρι και τις 28-11-2007, ημέρα τοποθέτησης νέων διευθυντών, πραγματοποιούνταν αυθαίρετα και χωρίς έγκριση από τις Προϊστάμενες Αρχές και το Υπουργείο Παιδείας διδασκαλία της Αλβανικής γλώσσας και στοιχεία του πολιτισμού της Αλβανίας στα παιδιά που οι γονείς τους είχαν αλβανική καταγωγή. Μαθητές μπορούσαν να είναι όχι μόνο μαθητές του σχολείου μας αλλά και μεγαλύτερα παιδιά που το επιθυμούσαν.Για το σκοπό αυτό η πρώην διευθύντρια του σχολείου , με την συγκατάθεση του Συλλόγου Διδασκόντων, είχε αναθέσει τη διδασκαλία των εν λόγω μαθημάτων σε Αλβανίδα δασκάλα με πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Ελβασάνης της Αλβανίας χωρίς το πτυχίο αυτό να μπορεί να αναγνωριστεί από το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας.Για τις ανάγκες των μαθημάτων α) της γλώσσας βρέθηκαν στο σχολείο μεγάλος όγκος αλβανικών βιβλίων LEXIM 1,2,3,4, ενώ β) για τις ανάγκες της διδασκαλίας του πολιτισμού τους βρέθηκε το βιβλίο V. KYRI, R.XHINI, A.BISHQEMI, A.PAPAJANI. «Να γνωρίσουμε την ιστορία του λαού μας» σε 30 αντίτυπα σε βιβλιοθήκη του σχολείου προσβάσιμο σε μαθητές και δασκάλους.Σχετικά με το βιβλίο αυτό υπάρχει διάβημα του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας προς το αντίστοιχο της Αλβανίας για απόσυρσή του από τα σχολεία της Βορείου Ηπείρου. Αντί όμως για απόσυρση του βιβλίου αυτό έφτασε σε Ελληνικό σχολείο της Αθήνας. Για ενημέρωση σας επισυνάπτω μεταφρασμένες από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών καθώς και πρωτότυπες σελίδες του συγκεκριμένου βιβλίου που αναφέρονται στην περίοδο 1940-44. Τα κείμενα αυτά είναι ανθελληνικά και δρουν προπαγανδιστικά για τη δημιουργία προβλημάτων στις σχέσεις μεταξύ τωνκρατών.Στο τέλος της σχολικής χρονιάς χορηγούσε δίπλωμα φοίτησης που το υπέγραφαν η διευθύντρια του σχολείου και η παράνομη διορισμένη Αλβανίδα δασκάλα από τη διευθύντρια και το Σύλλογο Διδασκόντων, καθώς και αντίστοιχη σχολική γιορτή Επίσης υπήρχε ενημέρωση της πορείας φοίτησης των μαθητών στην αλβανική γλώσσα ακριβώς αντίστοιχη με την ενημέρωση των άλλων μαθημάτων του σχολείου.Αλίμονο αν κάθε σχολείο έκανε δική του εξωτερική πολιτική, δική του μεταναστευτική πολιτική ,διόριζε όποιους ήθελε και καθόριζε το ίδιο το περιεχόμενο της διδακτέας ύλης. Πραγματικά αλίμονο. Υ.Γ. 1 Τα στοιχεία που έχω στην κατοχή μου για να αποδείξω αυτά που καταγγέλλω είναι γνήσια με σφραγίδες και υπογραφές και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Υ.Γ.2 Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να απαντήσω και στα επιχειρήματα που έχει θέσει κατά καιρούς ο Σύλλογος Διδασκόντων. Επιχείρημα 1. Τα μαθήματα γίνονται γιατί υπάρχει μεγάλος αριθμός αλλοδαπών μαθητών. Απάντηση. Όταν ξεκίνησαν τα μαθήματα το ποσοστό των Ελλήνων μαθητών ήταν 45% και των αλλοδαπών 55% Σήμερα το ποσοστό είναι αντίστοιχα 25% και 75%. Άρα κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν ότι τα μαθήματα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα να φύγουν Έλληνες μαθητές και αντίστοιχα να γράφονται αλλοδαποί μαθητές που πολλές φορές μερικοί από αυτούς δεν είχαν δικαίωμα εγγραφής, υπέρβαση ορίων. Σε όλα τα σχολεία του κέντρου της Αθήνας υπάρχει μεγάλος αριθμός αλλοδαπών μαθητών σε ορισμένα ίσως μεγαλύτερος από τους μαθητές του 132ου . Εκεί γιατί δενγίνονται οι αντίστοιχες δράσεις .Οι δάσκαλοι εκεί είναι αδιάφοροι για την πορεία των μαθητών τους? Γιατί πρέπει να απαξιώνουμε τη δουλειά τόσων δασκάλων που δίνουν τη καθημερινή μάχη του μαυροπίνακα και να αυτοχριζόμαστε μόνο εμείς ως υπέρμετρα ευαίσθητοι ,αντιρατσιστές και οι μόνοι που ενδιαφερόμαστε για τους αλλοδαπούς και για την ένταξή τους. Αυτό είναι προσβολή προς το σύνολο του εκπαιδευτικού κόσμου. Επιχείρημα 2. Τα προγράμματα αυτά είχαν εγκριθεί στα πλαίσια της Ολυμπιακής Παιδείας. Απάντηση. ΠΟΤΕ τα συγκεκριμένα προγράμματα δεν είχαν εγκριθεί με τη συγκεκριμένη δομή που έγιναν στο σχολείο.Αυτό προκύπτει από το δημοσίευμα της 23 Ιουνίου του Ιού της Ελευθεροτυπίας που αναφέρει. «Τα προγράμματα που εγκρίθηκε από το Υπουργείο δεν ήταν ακριβώς αυτό που εφαρμόστηκε στο συγκεκριμένο σχολείο». Η έγκριση που είχε δώσει το Υπουργείο ήταν για τη χρονική περίοδο 30/11/2003-31/3/2004 και είχε χρηματοδοτηθεί με το ποσό των 12.000 Ευρώ Συνολικός προυπολογισμός 21700. Δηλαδή για 4 μήνες. Και 1/1/2003 – 30/9/2003 δηλ. για 5 μήνες, οι άλλοι μήνες είναι καλοκαίρι, με το ποσό των 22500 Ευρώ συνολικός 45700. Τέλος σας δηλώνω κατηγορηματικά ότι κάθε προσπάθεια τρομοκράτησής μου ,που επιχειρείται, θα αποβεί άκαρπη. ο Διευθυντής του σχολείου Γιουτλάκης Εμμανουήλ
www.kathimerini.gr
Ελληνο-κινεζικό συνέδριο για τον 'Ομηρο στο Πεκίνο

Στο πλαίσιο του Πολιτιστικού Έτους της Ελλάδας στην Κίνα, πραγματοποιήθηκε, σήμερα, στο Πεκίνο, ελληνο-κινεζικό συνέδριο για τον Όμηρο, σε συνεργασία με την Κινεζική Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών και την Ελληνική Πρεσβεία στο Πεκίνο.
Στην ημερίδα, που προλόγισε ο Έλληνας πρέσβης στην Κίνα κ. Μ. Καμπάνης, έλαβαν μέρος εξέχοντες Έλληνες και Κινέζοι καθηγητές, μελετητές και μεταφραστές του ομηρικού έργου, καθώς και φοιτητές των πανεπιστημίων της κινεζικής πρωτεύουσας και είχε ως στόχο την ανταλλαγή απόψεων γύρω από τον Όμηρο και το έργο του καθώς και την επιρροή του στη δυτική σκέψη.
Ειδικότερα, στην ελληνική αποστολή, που ταξίδεψε στην Κίνα, για να συμμετάσχει στο συνέδριο, συμμετείχαν οι καθηγητές κκ. Δημ. Μαρωνίτης, Φ. Κακριδής, Ν. Μπεζεντάκος, Α. Ζερβού, Ι. Πετρόπουλος και ο κ. Λ. Πόλκας.
Από την κινεζική πλευρά, συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, οι μεταφραστές και μελετητές του Ομήρου, καθηγητές κ.κ. Chen Zhongwei και Wang Huanzheng.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χιλιάδες ανέστιοι από τα επεισόδια στη Ν. Αφρική Δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους λόγω του κύματος ξενοφοβικής βίας. Στην προσπάθεια καταστολής της βίας η αστυνομία άνοιξε πυρ με ελαστικές σφαίρες εναντίον εκατοντάδων κατοίκων παραγκούπολης.
Το κύμα βίας που ξέσπασε στη Νότια Αφρική, κυρίως κατά των αλλοδαπών στη χώρα, ανάγκασε 13.000 ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να βρουν καταφύγιο σε εκκλησίες και κοινωνικά κέντρα, ανακοίνωσε σήμερα από τη Γενεύη ο Διεθνής Οργανισμός για τις Μεταναστεύσεις (OIM).
«Δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να καταφύγουν σε εκκλησίες, κέντρα ενοριών, η πλειοψηφία χωρίς να προλάβει να πάρει τίποτε μαζί της», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΟΙΜ Ζαν Φιλίπ Σοζί.
«Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων ο Ερυθρός Σταυρός της Νότιας Αφρικής, θα διανείμουν αύριο, Τετάρτη, κυτία με είδη πρώτης ανάγκης», πρόσθεσε.
Περισσότεροι από 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε μία εβδομάδα στις παραγκουπόλεις και στα πρώην γκέτα των μαύρων στο Γιοχάνεσμπουργκ από το κύμα βίας που έχει στόχο κυρίως τους μετανάστες. Οι φτωχοί κάτοικοι της νοτιοαφρικανικής πρωτεύουσας κατηγορούν τους μετανάστες ότι τους παίρνουν τις δουλειές και ότι προκαλούν βίαια εγκλήματα.
Ο ΟΙΜ θα μεταδώσει μηνύματα κατά της ξενοφοβικής βίας από τον περιφερειακό νοτιοαφρικανικό ραδιοσταθμό Metro FM.
Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό για τις Μεταναστεύσεις, περίπου 2 ως 5 εκατομμύρια μετανάστες, κυρίως από το νότιο τμήμα της αφρικανικής ηπείρου, εργάζονται στη χώρα. Από αυτούς, το ένα εκατομμύριο προέρχεται από τη Ζιμπάμπουε, όπου η πολιτική κρίση έχει ενισχύσει το μεταναστευτικό κύμα.
Στην προσπάθεια καταστολής της βίας κατά των αλλοδαπών στη νοτιοαφρικανική πρωτεύουσα η αστυνομία άνοιξε σήμερα πυρ με ελαστικές σφαίρες εναντίον εκατοντάδων κατοίκων παραγκούπολης.
Η αστυνομία έρριξε ελαστικές σφαίρες για να διαλύσει πλήθος περίπου 700 ανθρώπων, οι οποίοι νωρίτερα είχαν αναγκάσει αλλοδαπούς να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στη συνοικία Ραμαφόσα, ανατολικά του Γιοχάνεσμπουργκ, δήλωσε ο εικονολήπτης του Ρόιτερ Τζον Μκχίζε. Τουλάχιστον δύο άτομα τραυματίστηκαν.
Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης είχαν μεταδώσει ότι 2 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη διάρκεια της νύχτας στη συνοικία αυτή.
Εκκλήσεις για κατάπαυση των βιαιοπραγιών
Έκλεισε προσωρινά αυτές τις ημέρες ο ελληνικός ναός του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου θα πραγματοποιούνταν σήμερα και αύριο πανηγυρικές εκδηλώσεις παρουσία μάλιστα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου.
Η Εκκλησία, που μετρά φέτος 100 χρόνια ζωής και είναι η πρώτη που δέχτηκε στους κόλπους της τους Έλληνες μετανάστες που έφτασαν στη Νότιο Αφρική, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, όπου εδώ και μία εβδομάδα είναι απανωτές οι βίαιες σκηνές των συγκρούσεων μεταξύ Νοτιοαφρικανών και μεταναστών της Ζιμπάμπουε. Οι ντόπιοι Νοτιοαφρικανοί θεωρούν υπεύθυνους τους μετανάστες από τη Ζιμπάμπουε για την απώλεια της εργασίας τους, για την γενικότερη ανέχεια και την αύξηση της εγκληματικότητας.
Προχθές Κυριακή, όταν η Ελληνική Κοινότητα Γιοχάνεσμπουργκ εόρταζε τα 100 χρόνια ιστορίας της, λίγο μετά την ολοκλήρωση των πανηγυρικών ομιλιών, η κρατική αστυνομία ζήτησε από τους Έλληνες παροίκους να αποχωρήσουν από το χώρο, λίγο μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης.
Σήμερα, όμως, η τοπική αστυνομία απαγόρευσε τελείως να πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις στην ιστορική ελληνική εκκλησία με αφορμή την εορτή του Αγίου Κωνσταντίνου, καθώς ο παραδοσιακός ελληνορθόδοξος ναός βρίσκεται κυριολεκτικά στο επίκεντρο της περιοχής όπου εκτυλίσσονται τα επεισόδια, στο κέντρο του Γιοχάνεσμπουργκ, εκεί όπου κάποτε ζούσαν οι περισσότερες ελληνικές οικογένειες και ήδη εδώ και κάποια χρόνια έχουν μετακομίσει σε άλλες περιοχές της πόλης. Την ίδια στιγμή, η αστυνομία εντείνει τους ελέγχους σε όλη την πόλη για τον κίνδυνο επανάληψης των επεισοδίων.
Από την πλευρά του, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος έκανε έκκληση σήμερα μιλώντας στην εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου Γιοχάνεσμπουργκ για κατάπαυση των επεισοδίων έτσι ώστε να σταματήσουν οι βιαιοπραγίες και να επικρατήσει η ηρεμία σε ολόκληρη την πόλη και τη νοτιοαφρικανική χώρα.

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2008

http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20080513&nid=8482189&sn=&spid=
Οδεύουμε προς μια κοινωνία γερόντων

Ο συνολικός αριθμός των γεννήσεων μειώνεται ενώ αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής Στα 11.171.740 άτομα εκτιμάται ο πληθυσμός της Ελλάδας στο τέλος του 2006, ενώ το 2050 ο πληθυσμός θα έχει μειωθεί στα 10.778.997 άτομα παρά την αύξηση τόσο του προσδόκιμου ζωής κατά τη γέννηση όσο και της μετανάστευσης που καταγράφεται. Εν τω μεταξύ από το 1995 και μετά ο πληθυσμός γηράσκει, οι νέοι ηλικίας 0-14 ετών μειώνονται, ενώ και ο ενεργός πληθυσμός ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού εμφανίζει μείωση. Παράλληλα ο συνολικός αριθμός των γεννήσεων μειώνεται (αλλά οι εκτός γάμου γεννήσεις αυξάνονται), οι γυναίκες νυμφεύονται σε ολοέναμεγαλύτερη ηλικία και ο δείκτης θνησιμότητας σημειώνει άνοδο. Αυτά είναι τα κύρια στοιχεία των δημογραφικών μεγεθών στην Ελλάδα που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος (ΕΣΥΕ). Σύμφωνα με την ΕΣΥΕ στην αρχή του 2006 ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν 11.125.179 άτομα βάσει των στοιχείων που συγκεντρώθηκαν από τα ληξιαρχεία της χώρας. Ο ρυθμός ετήσιας αύξησης το 2006 ήταν 4,2 επί πληθυσμού 1.000 κατοίκων, που ισούται με συντελεστή 0,6% της φυσικής αύξησης. Ο δείκτης γεννητικότητας περιορίζεται στο 10,1 επί πληθυσμού 1.000 κατοίκων, ενώ θα έπρεπε να είναι διπλάσιος για να διατηρηθεί ο πληθυσμός της χώρας στα σημερινά επίπεδα. Σύμφωνα με την ΕΣΥΕ, από το 1995 ως το 2006 η σύνθεση του πληθυσμού κατά ομάδες ηλικιών έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές. Το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 0-14 ετών μειώθηκε το 2006 σε 14,3% από 17,4% που ήταν το 1995. Κατά την ίδια χρονική σύγκριση ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 65 ετών αυξήθηκε κατά 28,6%. Εξίσου ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός ηλικίας 15-64 ετών ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού μειώθηκε στο 67,1% το 2006 από 67,5% που ήταν το 1995. Είναι φανερό, αναφέρεται από την ΕΣΥΕ, ότι η σύνθεση του πληθυσμού κατά ηλικίες παρουσίασε μια μετακίνηση προς τις μεγαλύτερες ηλικίες, με συνέπεια ο δείκτης γήρανσης να ακολουθήσει από το 1995 και μετά έντονα ανοδική πορεία. Το 2006 αντιστοιχούσαν 130 άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω σε 100 άτομα ηλικίας 0-14 ετών, ενώ το 1995 αντιστοιχούσαν 87 άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω σε 100 άτομα 0-14 ετών. Ανησυχητικό είναι επίσης το γεγονός ότι ο ακαθάριστος δείκτης γαμηλιότητας μειώνεται ενώ ο ακαθάριστος δείκτης διαζυγίων αυξάνεται. Ειδικότερα ο ακαθάριστος δείκτης γαμηλιότητας μειώθηκε σε 5,2 γάμους ανά 1.000 κατοίκους, από 5,5 που ήταν το 2005 και από 7,3 που ήταν στην αρχή της δεκαετίας του 1980, ενώ το όριο ηλικίας γάμου των γυναικών αυξήθηκε. Το 1991 η μέση ηλικία των γυναικών που νυμφεύονταν ήταν τα 24,1 έτη για να αυξηθεί στα 28,1 το 2005 και να φθάσει τα 28,4 έτη το 2006. Ενώ όμως οι γάμοι μειώνονται, τα διαζύγια αυξάνονται. Το 2006 τα διαζύγια έφθασαν κατά μέσο όρο τα 228 επί 1.000 γάμων, ενώ το 1995 ήταν 171,8. Πάντως είναι φανερό ότι όσοι παντρεύονται προτιμούν τον θρησκευτικό από τον πολιτικό γάμο, αν και οι τελευταίοι παρουσιάζουν αυξητική τάση. Το 1995 επί 63.987 γάμων οι πολιτικοί ήταν 6.729, ενώ το 2006 επί 57.802 γάμων οι πολιτικοί ήταν 18.223. Η θνησιμότητα Ενώ η γονιμότητα στην Ελλάδα είναι ανεπαρκής για να έχουμε ικανοποιητική αύξηση του πληθυσμού, η θνησιμότητα παρουσιάζει σταθερά ανοδική πορεία. Σύμφωνα με την ΕΣΥΕ ο Ακαθάριστος Δείκτης Θνησιμότητας, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1980, παρουσιάζει μικρή αλλά σταθερή ανοδική πορεία. Το 1981 καταγράφηκαν 8,9 θάνατοι επί πληθυσμού 1.000 ατόμων, το 1995 καταγράφηκαν 9,4 και το 2006 έφθασαν τους 9,5. Η μικρή αυτή άνοδος οφείλεται στην αύξηση των θανάτων που προέρχονται από τις ηλικίες 75 ετών και άνω λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, όπως αναφέρεται από την ΕΣΥΕ. Πάντως η μέση ηλικία θανάτου αυξάνεται σταδιακά. Το 1995 η μέση ηλικία θανάτου ήταν τα 71,8 έτη για τους άνδρες και τα 77,6 έτη για τις γυναίκες ενώ το 2006 η μέση ηλικία θανάτου αυξήθηκε σε 73,5 και 79,6 αντιστοίχως. Παράλληλα όμως η πρόοδος της επιστήμης συνέβαλε και στη μείωση του δείκτη βρεφικής θνησιμότητας. Το 1995 είχαμε 8,2 θανάτους επί 1.000 γεννήσεων ζώντων ενώ το 2006 περιορίστηκαν στους 3,7. Τέλος το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση αυξήθηκε για τους άνδρες από τα 75 έτη το 1995 στα 77,1 έτη το 2006 και των γυναικών από τα 80,2 έτη στα 82 έτη. Οι κυριότερες αιτίες θανάτου είναι τα καρδιακά νοσήματα, τα νεοπλάσματα, τα εγκεφαλικά, «άλλα νοσήματα του αναπνευστικού» και τα ατυχήματα.

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2008


Δολοφονία Έλληνα της Χειμάρρας από Αλβανό
Δελτίο Τύπου της Ενώσεως Χειμαρριωτών

Το πρωί της Τρίτης 6ης Μαΐου 2008 ο συμπατριώτης μας Πύρρος Μπολάνος, δολοφονήθηκε άγρια από έναν εικοσιπεντάχρονο Αλβανό ονόματι Bledi Xhaferri. Ο δολοφόνος αφού σκότωσε με ειδεχθή τρόπο, χωρίς καμία αιτία τον άτυχο Χιμαραίο, βγήκε στον δρόμο τρομοκρατώντας τους περαστικούς μέχρι να συλληφθεί τελικώς από την αστυνομία.
Η Ένωση Χειμαρριωτών εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του αδικοχαμένου.
Με αφορμή το ειδεχθές περιστατικό εκφράζουμε την ανησυχία μας για τους δεκάδες Αλβανούς που κάθε χρόνο έρχονται στην Χιμάρα με σκοπό την εγκατάστασή τους. Οι αστυνομικές αρχές που με τόσο ζήλο καταφέρθηκαν ενάντιων Χιμαραίων πριν λίγες μέρες, ολιγωρούν απέναντί σε όσους ανεξέλεγκτα εγκαθίστανται στην Χιμάρα και δεν φροντίζουν να κάνουν κανέναν έλεγχο. Επομένως κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει κάποιο στοιχείο για την καταγωγή τους, τον πρώτερο βίο τους και τους λόγους που τους ώθησαν στην μετανάστευση.
Θεωρούμε ότι η άγρια δολοφονία ενός Έλληνα της Χιμάρας από έναν Αλβανό εργάτη, συνδέεται με την προπαγάνδα που γίνεται από τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης εναντίων της Χιμάρας σχετικά με την εθνική της ταυτότητα, η οποία ενδεχομένως όπλισε τα χέρια του δράστη και τον οδήγησε στην αποτρόπαια αυτή πράξη.

Για το Δ. Σ. της Ενώσεως Χειμαριωτών
Ο Πρόεδρος Φρέντης-Διονύσιος Μπελέρης
Ο Γενικός Γραμματέας Σπύρος Κούτουλας
βρετανικός ανθρωπισμός
Ο Τρέβορ Φίλιππς, πρόεδρος Επιτροπής Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων , δήλωσε στην Γλασκώβη ενώπιον συνέδρων της STUC (Scotish Trades Union Congress), μεταξύ των άλλων φληναφημάτων της νεοταξίτικης ρητορικής περί συγχρωτισμού των τοπικών κοινοτήτων με τους μετανάστες και περί απεμπόλησης του ρατσισμού, οτι τα μέλη και οι φίλοι του BNP (British National Party), του Βρετανικού Εθνικού Κόμματος, , πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ¨κάτι λιγότερο από άνθρωποι¨. Το BNP οποίο τηρεί αντιμεταναστευτική και αντιισλαμιστική γραμμή και την τελευταία πενταετία σημειώνει σταθερή εκλογική άνοδο, τόσο σε εθνικό όσο σε τοπικό-αυτοδιοικητικό επίπεδο, όπου έχει σημειώσει και εκλογικές επιτυχίες. Φαντασθείτε τι θα έλεγε ο τύπος, εάν δεν ήταν πρόεδρος επιτροπής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μάλλον εκτός από την διατύπωση φτηνών και αστήρικτων προπαγανδιστικών ανοησιών, οι ανθρωπιστές μπορούν να αποφασίζουν και για θέματα της φύσεως και να ανακαλύπτουν ανθρώπινα είδη , κρίνοντας κάποιον ως λιγότερο ή περισσότερο άνθρωπο. Διά του λόγου το αληθές, ανατρέξτε στην διεύθυνση της σκωτικής εφημερίδα "The Herald”,
08-05-08 , www.kathimerini.gr

Ράις: «Η Μακεδονία αξίζει να είναι μέλος του ΝΑΤΟ»

Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις, κάλεσε την Αθήνα και τα Σκόπια να επιδείξουν βούληση και ευελιξία για να λύσουν το ζήτημα της ονομασίας το συντομότερο δυνατό έτσι ώστε να ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, κάτι που, όπως τόνισε, επιθυμούν όλα τα κράτη μέλη της Συμμαχίας.
Μιλώντας μετά την υπογραφή «Διακήρυξης στρατηγικής συνεργασίας» με τον υπ. Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, Αντόνιο Μιλόσοσκι, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η κ. Ράις σημείωσε ότι η συμφωνία είναι σημαντική καθώς αποτελεί ένα πλαίσιο συνεργασίας σε μια σειρά ζητημάτων που θα αναπτυχθούν στην πορεία, και καλύπτει ιδιαίτερα τις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις.
Στο πλαίσιο της συνεργασίας, σημείωσε η κ. Ράις, ίσως εκπαιδεύονται αξιωματούχοι από την ΠΓΔΜ κατά της τρομοκρατίας.
Η επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας μίλησε για συνεργασία και φιλία διαρκείας μεταξύ των δυο λαών, και επανέλαβε τη δεδηλωμένη υποστήριξη των ΗΠΑ στην ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ μόλις επιλυθεί το θέμα του ονόματος. «Ελπίζουμε ότι αυτό θα συμβεί πολύ, πολύ σύντομα, διότι η Μακεδονία αξίζει να είναι μέλος του ΝΑΤΟ» τόνισε η κ. Ράις η οποία εξήρε επίσης τη συμβολή των Σκοπίων με δυνάμεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
«Η Μακεδονία είναι καλή φίλη των ΗΠΑ»
Ερωτηθείσα από δημοσιογράφο της ΠΓΔΜ πού βλέπει τις ελπίδες για συμβιβασμό μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ τη στιγμή που, όπως ελέχθη από τον δημοσιογράφο, «ο ελληνικός λαός αρχίζει να αρνείται την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας», η κ. Ράις υπογράμμισε την ανάγκη να υπάρξει λύση και τα οφέλη που αυτή θα αποφέρει στα Σκόπια.
«Η Μακεδονία είναι καλή φίλη των ΗΠΑ. Και η Ελλάδα είναι καλή φίλη των ΗΠΑ. Η μεγάλη μας ελπίδα είναι ότι με αρκετή βούληση, προσπάθεια και ευελιξία, το θέμα αυτό μπορεί να επιλυθεί διότι στη διάρκεια τη συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι κατέστη απόλυτα σαφές ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ θέλουν να προσκληθεί η Μακεδονία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και ότι ελπίζουμε πως αυτό θα συμβεί το ταχύτερο δυνατό».
Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ολοκλήρωσε, σημειώνοντας πως στο πλαίσιο αυτό «ενθαρρύνουμε τον πρέσβη Νίμιτς να διπλασιάσει τις προσπάθειές του και ενθαρρύνουμε την Ελλάδα και τη Μακεδονία να εργασθούν σε αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από την επίτευξη λύσης διότι η Μακεδονία δικαιούται την πρόσκληση που δεν μπόρεσε να λάβει στο Βουκουρέστι».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2008

το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η ΗΜΕΡΑ", την δε πληροφορία δημοσιεύσεώς της πήραμε από το ΣΥΡΙΖΑwatch, syriza-watch.blogspot.com
Από την Επιτροπή Ειρήνης Πάτρα, λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω δήλωση:«Σε δημοσιεύματα του Τύπου που αναφέρονται στη διαμάχη μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΜΕ για την παρουσία των Αφγανών προσφύγων στην συγκέντρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:Η συνεπής και σταθερή δράση της Επιτροπής Ειρήνης και του ΠΑΜΕ στο πλευρό των προσφύγων δεν έχει χαρακτήρα «ανταποδοτικό», αλλά είναι στάση ταξική, διεθνιστική μακριά από λογικές ελεημοσύνης και φιλανθρωπίας.Το κάλεσμά μας στους πρόσφυγες έγινε γιατί οι ίδιοι το επιθυμούσαν. Η παρουσία αντιπροσωπείας μας στον καταυλισμό παραμονή της Πρωτομαγιάς θορύβησε κρατικές υπηρεσίες, τη ΓΣΕΕ και το ΣΥΡΙΖΑ. Ασκήθηκαν αφόρητες πιέσεις στους φοβισμένους μετανάστες.Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιώντας τη δύσκολη κατάσταση των προσφύγων προέβησαν σε άθλια εκμετάλλευσή τους για να στηρίξουν τη συγκέντρωση των εργατοπατέρων του Εργατικού Κέντρου. Στην ουσία χρησιμοποίησαν τους πρόσφυγες για να δημιουργήσουν εργατικό ακροατήριο σ’ ένα θεσμό που πριν λίγο καιρό αρνήθηκε να ψηφίσει απόφαση συμπαράστασης στους πρόσφυγες.Τους χρησιμοποίησαν ως ντεκόρ σε μια συγκέντρωση των στελεχών του ΠΑΣΟΚ και μεταξύ αυτών Νομάρχη και Δημάρχου που έχουν μετατραπεί σε κεφαλοκυνηγούς των ξένων εργατών που με εντολή τους γκρεμίστηκε ο καταυλισμός κλπ.Τίποτα το παράξενο. Αποκαλύφθηκε για μια ακόμα φορά ο ρόλος των οπορτουνιστών ως «αριστερά» του συστήματος, μόνιμος συνοδοιπόρος της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και δύναμη υποταγής της εργατικής τάξης στα συμφέροντα του κεφαλαίου».
http://www.imeranews.gr/detail.php?id=47639.

από την εφημερίδα "ΠΑΡΟΝ"

04/05/2008
ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΜΑΣ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΞΕΝΟΙ…
Βαρύ «ανφαίρ» Αλογοσκούφη
Σε πληρωμένη 12σέλιδη καταχώριση του υπουργείου Οικονομίας στο «Νιούζγουικ» αναφέρονται δύο φορές τα Σκόπια ως «Μακεδονία»!


Ανικανότητα, βλακεία ή… αυτοχειριασμός; Πώς αλήθεια μπορεί να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι σε πληρωμένη 12σέλιδη διαφημιστική καταχώρηση του ελληνικού υπουργείου Οικονομίας στο έγκυρο εβδομαδιαίο αμερικανικό περιοδικό «Newsweek», δύο φορές η γειτονική ΠΓΔΜ αναφέρεται νέτα-σκέτα «Μακεδονία»;
Όλοι μας είχαμε εξοργιστεί και δικαιολογημένα όταν από το βήμα της Συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι ακούγαμε τον αμερικανό Πρόεδρο να μην κρατά ούτε τα προσχήματα και να ονοματίζει με κάθε ευκαιρία τα Σκόπια «Μακεδονία». Όταν όμως κάνουμε το ίδιο εμείς, τότε πώς και πόσο νομιμοποιούμαστε να κατηγορούμε τους ξένους; Απίστευτο, θα πείτε, αλλά δυστυχώς αληθινό και επιβεβαιώνει ότι σ' αυτήν την ταλαίπωρη χώρα εξακολουθούμε να «βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας»!Πρόκειται για το προηγούμενο τεύχος του «Newsweek» (21-28/4), γεμάτο εγκωμιαστικές αναφορές, σχόλια και δηλώσεις του κ. Αλογοσκούφη, γύρω από το μέγα μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης, του προέδρου του ΧΑ κ. Σπύρου Καπράλου, του διοικητή της Αγροτικής Τράπεζας κ. Δημήτρη Μηλιάκου, του ειδικού γραμματέα του ΥΠΕΞ για την Ανάπτυξη Διεθνών Προγραμμάτων και άλλων οικονομικών παραγόντων της χώρας μας. Πλήρες δηλαδή αφιέρωμα για τις οικονομικές επιδόσεις της Ελλάδας, εντός αλλά και στη βαλκανική ενδοχώρα, γεμάτο διαφημίσεις ναυτιλιακών κυρίως εταιρειών, εξόφθαλμα πληρωμένο. Όπου, όμως, εντοπίζονται δύο αναφορές που προκαλούν θλίψη και αγανάκτηση:«Το επίπεδο των ελληνικών επενδύσεων σε Αλβανία, Σερβία, Μαυροβούνιο και Μακεδονία έφτασε τα 3,5 δισ. ευρώ πέρυσι» και «Το 2002 η κυβέρνηση… ξεκίνησε το ελληνικό σχέδιο για την οικονομική ανάπτυξη των Βαλκανίων, το οποίο τώρα επιβλέπει ο κ. Τσιατσιάμης: Είναι ένα πρόγραμμα 700 εκατ. δολαρίων, σχεδιασμένο να βοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη της Αλβανίας, της Βοσνίας, της Μακεδονίας».Με απλά λόγια πληρώνουμε μέσω του κ. Αλογοσκούφη, ειδικό αφιέρωμα σε ξένο περιοδικό για να προβάλλουμε τα επιτεύγματα της ελληνικής οικονομίας και μέσα σ' αυτό δύο φορές τα Σκόπια αποκαλούνται «Μακεδονία». Αυτή λοιπόν είναι η μεγάλη μάχη που δίνει η χώρα, κύριε Καραμανλή; Αν αλήθεια αύριο, σε όποια διεθνή σύναξη οι συνδαιτυμόνες σας σας «τρίψουν στο πρόσωπο» κατά το κοινώς λεγόμενο το σχετικό δημοσίευμα, τι θα βρείτε να τους απαντήσετε; Είναι δυνατόν, κύριε Αλογοσκούφη, να πληρώνουμε για να αυτοδιασυρόμαστε;Κανένας από το επιτελείο σας, κύριε υπουργέ, δεν ζήτησε να ελέγξει το τελικό κείμενο πριν δημοσιευθεί;Τώρα τι θα πείτε; Και πόσο άραγε πληρώθηκε αυτή η προβολή για να ξέρουμε την... προσφορά μας στα Σκόπια;Εύγε σε όλους τους «μαέστρους» της οικονομικής, διπλωματικής και επικοινωνιακής πολιτικής που διαχειρίστηκαν το λαμπρό αφιέρωμα. Θα τους αξίζει, ίσως, και ένα ειδικό για την περίσταση «εθνικό μπόνους»!Κύριε πρωθυπουργέ, αναμένουμε…

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2008

http://www.enet.gr/online/online_hprint?id=49290912

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - ΣΤΟ ΦΩΣ 31 ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΠΛΟΙΑ ΒΥΘΙΣΜΕΝΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 1.500 ΧΡΟΝΙΑ Η ανάδυση της Βασιλεύουσας, της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ

Τον πλουσιότερο βυζαντινό στόλο μέχρι σήμερα έφεραν στο φως οι ανασκαφές στον βυζαντινό λιμένα του Ελευθερίου, στην περιοχή της Βλάγκας Κωνσταντινούπολης, σήμερα Γενί Καπί. Τριάντα ένας δρόμωνες, γαλέρες και χελάνδια περίμεναν 1.500 χρόνια για να βγουν ξανά στο φως του ήλιου της πάλαι ποτέ Βασιλεύουσας. Το «κουφάρι» ενός βυζαντινού πλοίου μήκους δέκα μέτρων και ηλικίας 1.000 ετών, από τα πρώτα ευρήματα, πριν από δύο χρόνια, που έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι στην περιοχή Βλάγκας της Κωνσταντινούπολης, το σημερινό Γενί ΚαπίΔύο χρόνια μετά την ανακοίνωση της ανακάλυψης του αρχαιότερου βυζαντινού λιμένα και των τειχών της εποχής του Μεγάλου Κωνσταντίνου (274-337), Τούρκοι αρχαιολόγοι, οι οποίοι ηγούνται στις ανασκαφές, παρουσίασαν τα ευρήματά τους διαβεβαιώνοντας ότι μετά τη συντήρηση και ανασυναρμολόγησή τους τα πλοία του Βυζαντίου θα επιστρέψουν στο Ελευθέριο για να φιλοξενηθούν σε ναυτικό μουσείο, το οποίο πρόκειται να κατασκευαστεί εκεί. Υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα στο γιγάντιο έργο της δημιουργίας υποθαλάσσιαςσιδηροδρομικής σήραγγας στα νερά του Βοσπόρου, που θα συνδέει την ευρωπαϊκή με την ασιατική ακτή. Ο αρχικός προγραμματισμός ήταν να λειτουργεί το 2010 αλλά πήρε αναβολή όταν άρχισαν να αποκαλύπτονται τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα. Μεταξύ αυτών, το κουφάρι ενός βυζαντινού πλοίου μήκους δέκα μέτρων, ηλικίας 1.000 και πλέον χρόνων, που συγκίνησε τον κόσμο. Ηταν το αρχαιότερο ναυτικό εύρημα του Βυζαντίου και οι αρχαιολόγοι εξέφρασαν τότε βεβαιότητα ότι θα ακολουθήσουν και άλλα. Δύο χρόνια αργότερα, ο εκ των επικεφαλής αρχαιολόγος Μετίν Γκοκτσάι ανακοινώνει ότι βρέθηκαν 31 σκάφη, ιστιοφόρα και κωπήλατα, εμπορικά και πολεμικά,μήκους μέχρι και 25 μέτρα, που χρονολογούνται στους 6ο, 7ο, 9ο, 10ο και 11ο αιώνες. Ναυπηγική Βυζαντινών «Απαντούν σε πολλά ερωτήματα που είχαμε για τη ναυπηγική της εποχής του Βυζαντίου», λέει ο Γκοκτσάι. Δίνουν, όμως, επίσης ζωτικές πληροφορίες για όλο το γνωστό κόσμο της εποχής αφού μετέφεραν αγαθά και στρατούς στα πέρατα του Βυζαντίου. «Τα πλοία κατέπλεαν εδώ από όλες τις γωνιές της αυτοκρατορίας. Βρήκαμε αντικείμενα από την Αίγυπτο, την Κύπρο, την Κριμαία, τη Ρωσία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία...», λέει ο αρχαιολόγος Μεμέτ Αλί Πολάτ. «Δεν είναι σύνηθες να βρίσκεις σε έναν τόπο αντικείμενα με τόσες διαφορετικές προελεύσεις». ΤοΕλευθέριο, άλλωστε, επί αιώνες ολόκληρους ήταν η πύλη των προϊόντων που έφταναν από την Αίγυπτο -κυρίως σιτάρι και κριθάρι- για να θρέψουν τους κατοίκους της Νέας Ρώμης, μεταγενέστερα Κωνσταντινούπολης. Γιατί ναυάγησαν Οι ειδικοί προσπαθούν να απαντήσουν στο ερώτημα της αιτίας που προκάλεσε το ναυάγιο δεκάδων σκαφών πριν από τον 6ο αιώνα, αρκετά από τα οποία βρέθηκαν σε πολύ καλή κατάσταση. Οι γεωλόγοι θα βγάλουν τα συμπεράσματά τους, αν και ήδη μια εκδοχή που βασίζεται στη μελέτη στρωμάτων αμμώδους ιζήματος μιλά για ένα τεράστιο τσουνάμι που σάρωσε το Ελευθέριο τον 6ο αι. Ηδη 12 από τα 31 σκάφη που ανακαλύφθηκαν έχουν αποσυναρμολογηθεί, μετά τοποθετήθηκαν σε γλυκό νερό για να φύγει το αλάτι και έπειτα σε χημικό μπάνιο για να σταθεροποιηθούν πριν μεταφερθούν στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πόλης, όπου θα μονταριστούν ξανά. Η τύχη τους θα εξαρτηθεί από τα σχέδια όσων έχουν χρονικές δεσμεύσεις για την κατασκευή του υποθαλάσσιου τρένου.
(Πηγές: Γαλλικό, BBC) ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/04/2008
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=896087

Σε νέα βάση θέτουν οι ΗΠΑ τις ενεργειακές σχέσεις με την Ελλάδα Νέες πιέσεις ασκούν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα για τα θέματα ενέργειας, μετά την υπογραφή της συμφωνίας με τη Ρωσία για τον South Stream. Ο βοηθός αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Μπράιζα δηλώνει τώρα ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει όσους αγωγούς επιθυμεί, αλλά θα πρέπει να προωθήσει πρώτα τον TGI, αλλιώς θα μείνει μόνο με τον South Stream. Στην αναλυτική ενημέρωση στην οποία προχώρησε ο Αμερικανός αξιωματούχος τόνισε ότι οι ΗΠΑ «δεν ενοχλήθηκαν καθόλου», καθώς «είχαν ενημερωθεί εγκαίρως» από την Αθήνα, ωστόσο υπογράμμισε ότι η υλοποίηση του TGI θα πρέπει να προηγηθεί του South Stream. Ο Αμερικανός αξιωματούχος αναφέρθηκε σε κινδύνους που παρουσιάζονται από μονοπωλιακές εξαρτήσεις όπως αυτή που, κατά την άποψή του, συνιστά η προμήθεια του 80% του φυσικού αερίου που καταναλώνει η Ελλάδα από μια εταιρεία, τη ρωσική Γκάζπρομ. «Είμαστε ενοχλημένοι; Οχι. Ανησυχούμε για το κοινό μας συμφέρον για μια αποτελεσματική ευρωπαϊκή αγορά αερίου; Ναι. Και η Ελλάδα είναι απλά ένα μέρος αυτής της εξίσωσης. Είναι ένα σημαντικό τμήμα, αλλά απλά ένα σημείο στον χάρτη. Και ο μόνος λόγος για τον οποίο ενδιαφερόμαστε είναι επειδή η Ελλάδα είναι σύμμαχος. Γνωρίζουμε ότι η εθνική ασφάλεια εξυπηρετείται καλύτερα από οικονομικής άποψης όταν οι αγορές λειτουργούν αποδοτικά. Οι πιο σημαντικές αγορές για μας στρατηγικά είναι οι ευρωπαϊκές. Και αυτή τη στιγμή η ευρωπαϊκήαγορά είναι εντελώς δυσλειτουργική. Η Γκάζπρομ αγοράζει φυσικό αέριο στην Κεντρική Ασία στο ένα τρίτο της τιμής από την οποία το μεταπωλεί στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές πληρώνουν την τιμή για τη μονοπωλιακή αυτή ισχύ». Ο κ. Μπράιζα επισήμανε: «Η Ελλάδα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει για την προμήθεια ενέργειας. Υποστηρίξαμε τον αγωγό TGI γιατί οι Ελληνες, Ιταλοί και Τούρκοι σύμμαχοί μας είπαν ότι υποστηρίζουν αυτό το έργο. Οι σύμμαχοί μας το έφεραν και βρήκαν τους επενδυτές και έτσι οικοδομήθηκε η δυναμική. Εμείς ήρθαμε αργότερα, και είπαμε 'είναι καλή ιδέα και τους υποστηρίζουμε'. Μετά από έκκληση των επενδυτών πήγαμε στο Αζερμπαϊτζάν και είπαμε είναι καλό έργο, ας προσπαθήσουμε να το υλοποιήσουμε. Εργασθήκαμε με τον πρόεδρο Αλίεφ για να τονπείσουμε ότι το έργο αυτό άξιζε την υποστήριξή του. Το Αζερμπαϊτζάν δεν έβλεπε με ενθουσιασμό την ανάπτυξη των κοιτασμάτων που έχει σε φυσικό αέριο. Θα άφηνε το αέριό του για το μέλλον. Ετσι, εργασθήκαμε με τους Ελληνες και Ιταλούς επενδυτές για να πείσουμε τον πρόεδρο Αλίεφ ότι 'υπάρχουν κάποιοι σοβαροί επενδυτές που θα κάνουν το έργο αυτό να αξίζει τα ρίσκα που συνδέονται με την ανάπτυξη του αερίου σας'. Από όσο γνωρίζω η Ελλάδα εξακολουθεί να επιθυμεί την υλοποίηση αυτού του έργου και αυτό είναι πολύ καλό. Οπότε,υλοποιείστε το». Ερωτηθείς εάν ο κ. Καραμνλής προχώρησε στη συμφωνία για πολιτικούς λόγους, ο κ. Μπράιζα δήλωσε: «Δεν έχω ιδέα. Νομίζω ότι η υπογραφή της συμφωνίας απλά δείχνει ότι η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε τώρα ότι μπορεί να αναβαθμίσει τη στρατηγική της σημασία μέσω της μεγιστοποίησης του αριθμού των αγωγών που περνούν από το έδαφός της. Εγώ θα υποστήριζα ότι η Ελλάδα έχει ήδη μεγάλη στρατηγική σημασία. Και θα είναι σημαντικός ενεργειακός κόμβος με την ανάπτυξη του TGI. Αυτό που λέμε είναι, ας τελειώσει αυτός. Υλοποιείστε τη φιλοδοξία ναγίνει η Ελλάδα σημαντικός ενεργειακός κόμβος ολοκληρώνοντας τον TGI. Μπορείτε να έχετε και τους δυο, τόσο τον TGI όσο και τον South Stream εάν κατασκευάσετε πρώτα τον TGI. Αλλά εάν κάνετε πρώτα τον South Stream, φοβάμαι ότι θα έχετε μόνο αυτόν». Απαντώντας σε άλλη ερώτηση ο κ. Μπράιζα σημείωσε: «Γνωρίζουμε ότι ο South Stream έχει σχεδιασθεί για να πλήξει τον ανταγωνισμό του TGI και του NABUCCO και να τους 'εκτροχιάσει'. Εάν γίνει αυτό με την προώθηση του South Stream και ο TGI εκτροσιασθεί εμείς δεν θα πληγούμε καθόλου. Το Αζερμπαϊτζάν δεν είναι αναγκασμένο να αναπτύξει το φυσικό αέριό του. Θα εργασθούμε σε πολλές άλλες επιλογές για να βοηθήσουμε τους συμμάχους που επιθυμούν να διαφοροποιήσουν την προμήθεια πηγών αερίου. Υπάρχουν πολλές επιλογές. Υπάρχει ο Νabucco, ο LNG, είτε από Ρουμανίακαι Βουλγαρία, ή Ελλάδα, Ιταλία, Κροατία, Πολωνία, κλπ. Εχουμε πολλές άλλες επιλογές αλλά θα επιθυμούσαμε να παραμείνουμε σε αυτό που αρχίσαμε. Νομίζαμε ότι υποστηρίζαμε την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης και την υποστηρίζαμε ως καλός σύμμαχος». Ερωτηθείς εάν οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η Ελλάδα παίζει κάποιο παιγνίδι, σημείωσε: «Δεν νομίζω ότι παίζει κάποιο παιγνίδι. Η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε ότι η ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας εξυπηρετείται καλύτερα εάν έχει περισσότερους αγωγούς να περνούν από το έδαφός της. Αυτό μας λένε. Από το δικό μας πρίσμα, νομίζουμε ότι η ασφάλεια απορρέει απο τη διαφοροποίηση προμήθειας, όχι τους πολλαπλούς αγωγούς. Η ευτυχία είναι πολλαπλοί αγωγοί να οδηγούν σε διαφοροποιημένες πηγές προμήθειας. Θέλαμε να μεταφέρεται το αέριο από τηνΚασπία στις διεθνείς αγορές επιπρόσθετα από το ρωσικό πετρέλαιο. Σε αυτή την περίπτωση η ασφάλεια απορρέει από πολλαπλές πηγές προμήθειας, διότι εάν έχεις πολλαπλές προμήθειες έχεις περισσότερο ειδικό βάρος να διαπραγματευτείς καλύτερες συμφωνίες με τον κύριο προμηθευτή σου που είναι η Γκάζπρομ. Θέλαμε να βρίσκεται η Ελλάδα σε πιο ισχυρή θέση». Για τον TGI σημείωσε: «Η Ελλάδα είναι ξεκάθαρη ότι θέλει να υλοποιηθεί ο TGI. Αυτό που λέω είναι ότι δεν είμαι βέβαιος πως όλοι στην Ελλάδα κατανοούν τη σημασία που έχει η σειρά με την οποία προχωρούν τα έργα. Εχει σημασία τί φθάνει στην αγορά πρώτο. Δεν θέλουμε να δούμε αυτό που έγινε με τον αγωγό της Κασπίας να γίνεται και στον TGI. Αρχίσαμε το έργο, προχωράμε, και κάτι άλλο εμφανίζεται στον δρόμο και καθυστερεί τον TGI για μια δεκαετία. Ο κ. Φώλιας λέει ότι στο εστιατόριό μου θέλω να έχω περισσότερους από έναν προμηθευτή τυριού. Εάν έχεις μόνο έναν προμηθευτή φέτας είσαι σε ευάλωττη θέση. Το ίδιο ισχύει και με το αέριο. Δεν λέω ότι η Γκάζπρομ θα γίνει αναξιόπιστος τροφοδότης, αλλά δίνετε περισσότερη ισχύ σε κάποιον που ήδη σας προμηθεύει το 80% ενός απο τα σημαντικότερα προϊόντα σας. Τί θα κάνατε εάν είσασταν στη θέση του; Θα χρησιμοποιούσατε αυτή την επιρροή με όποιο τρόπο θα μπορρούσατε. Αυτό που θα συμβεί είναι ότι ο Ελληνας καταναλωτής θα βρεθεί ναπληρώνει μεγαλύτερο κόστος για αέριο σε σχέση με την περίπτωση που θα υπήρχε ανταγωνισμός».