Αγαπούσαν την πατρίδα τους, την φυλή της πατρίδος τους, όπως ο εκτροφέας αγαπά το κοπάδι του στα λιβάδια. «Να σώσουμε την φυλή»: καταλαβαίνεις τι εννοώ, François Mauriac. Ήταν αυτός ο ρατσισμός της αγάπης και της πατρικότητας που γινόταν δικός μας. Μην νομίζεις ότι δεν γνώριζαν, τι τους περίμενε, μην το πιστεύεις. Η ανθρώπινη, όμως, σάρκα της χώρας, αυτή η σπορά ανθρώπων που μεγάλωσε στην γή της πατρίδος και η οποία είναι η ίδια η χώρα, έπρεπε να διατηρηθεί. Αυτός ήταν ο πατριωτισμός τους. Υπάρχει η εποχή που είναι αναγκαίο μόνον να διατηρούμε. Το πράξαμε. Σήμερα μας κτυπούν, είμασθε φυλακισμένοι, είμασθε ένα τίποτα. Κάναμε, όμως, αυτό το οποίο προσπαθώ να σου πώ. Θα το εξηγήσουμε στα μικρά αγόρια μας. Μην νομίζεις ότι δεν θα καταλάβουν.  

Maurice Bardèche, "Γράμμα στον François Mauriac", 1947.

Η μάχη είναι πάντα κάτι ιερό, μία θεία δίκη μεταξύ δύο ιδεών. Υπερασπιζόμενοι τον σκοπό μας όσο το δυνατόν πιο σθεναρά συμμορφωνόμασθε με την ανθρώπινη φύση. O υπέρτατος  σκοπός της ζωής είναι συνεπώς να μαχόμασθε. Αυτό που αποκτάς μαχόμενος είναι αυτό που μόνον πραγματικά κατέχεις. 

                                                        Ernst Jünger

Η αλυσίδα είχε σπάσει, ήμασταν ελεύθεροι. Το αίμα μας, αίφνης  σε αναβρασμό, μας οδήγησε στην μέθη και την περιπέτεια, μας πέταξε μέσα από τον χώρο και τον κίνδυνο, αλλά , επίσης, ώθησε τον καθέναν προς τον άλλον από όσους αναγνώρισαν τους εαυτούς τους ως συγγενείς μέχρι το βάθος της υπάρξεώς τους. Ήμασταν μία κοινωνία  πολεμιστών,  εμποτισμένοι με όλο το πάθος του κόσμου, σφοδροί στην επιθυμία μας, εύθυμοι στο μίσος μας,όπως και στις αγάπες μας.

 Ernst von Salomon

Οι άνθρωποι διαμαρτύρονται εναντίον μίας οικονομικής τάξεως , η οποία σκέφτεται μόνον με τους όρους του χρήματος, του κέρδους και των μερισμάτων και η οποία έχει ξεχάσει να σκέφτεται την εργασία και την επιτυχία. Ενδιαφέρουσα και  πολύτιμη σε αυτήν την ανάπτυξη είναι η μεγάλη αντικαπιταλιστική επιθυμία , όπως εγώ θα την ονόμαζα, η οποία διατρέχει τον λαό μας και η οποία σήμερα έχει κατακτήσει το 25% του λαού μας, συνειδητά ή όχι. Είναι η διαμαρτυρία του λαού εναντίον της εκφυλισμένης οικονομίας και απαιτεί από το Κράτος, οτι , προκειμένου να εξασφαλίσει το δικαίωμά του στην ζωή, αποστασιοποιείται απο τους δαίμονες του χρυσού , της παγκόσμιας οικονομίας και του υλισμού, από τις στατιστικές των εξαγωγών και την έκπτωση της Reichsbank, και να ανακτήσει έναν έντιμο βιοπορισμό από την έντιμη εργασία που κάνει.

Gregor Strasser

Ο αντιδραστικός δεν ποθεί να γυρίσει πίσω, αλλά περισσότερο να αλλάξει κατεύθυνση. Το παρελθόν, το οποίο θαυμάζει, δεν αποτελεί τον σκοπό, αλλά είναι ένα παράδειγμα των ονείρων του. 

Nicolas Gomez Davila

19ο τεύχος για το περιοδικό "Φανταστική Λογοτεχνία"! Παράδοση, Λογοτεχνία, Ζωγραφική, Κινηματογράφος, Βιβλιοπαρουσιάσεις και Δισκοκριτικές σε ένα ποιοτικότατο τεύχος!

Αναζητήστε το νέο τεύχος στο κέντρο των Αθηνών

Βιβλιοπωλεία:

Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 (στις εισόδους για το υπόγειο και για το ισόγειο στο τμήμα λογοτεχνίας)

Solaris, Μπόταση 6

Comicon-shop, Σόλωνος 128

Comicstrip, Σόλωνος 125

Tilt, Ασκληπιού 37

Ελεύθερη Σκέψις, Ιπποκράτους 112

Δισκοπωλεία:

No Remorse, Γαμβέτα 4

Metal Era, Εμμανουήλ Μπενάκη 22

Bowel of Noise, Θεμιστοκλέους 25

Le Disque Noir, Θεμιστοκλέους 29

Δεν ζητάμε πολλά. Μία κατανόηση και συνείδηση της πατρίδος και της εθνικής ενότητος· της οικογενείας , αυτής της πρωταρχικής κοινωνικής μονάδος · της εξουσίας και της υπακοής στην εξουσία· των πνευματικών αξιών της ζωής και του σεβασμού που οφείλεται στον  άνθρωπο· της υποχρεώσεως για εργασία, της αρετής και της ιεράς φύσεως της θρησκείας-αυτά είναι ουσιώδη για την πνευματική και την ηθική συγκρότηση  του πολίτου του «Νέου Κράτους» (Novo Estado)

Αντιτιθέμεθα προς όλους τους  διεθνισμούς,  τον κομμουνισμό, τον σοσιαλισμό και τον ελευθεριακό συνδικαλισμό. Αντιτιθέμεθα προς ό,τι συνθλίβει, χωρίζει ή διαλύει την οικογένεια. Αντιτιθέμεθα στον ταξικό πόλεμο. Είμασθε ενάντιοι προς όσους δεν γνωρίζουν Θεό ή πατρίδα, προς την σκλαβιά των εργατών, προς την απολύτως υλιστική αντίληψη της ζωής, προς την ιδεά ότι ο ισχυρός έχει δίκαιο. Είμασθε ενάντιοι προς όλες τις αιρέσεις της εποχής μας, κυρίως επειδή δεν έχουμε  πεισθεί ακόμα ότι υπάρχει μέρος στον κόσμο, όπου η ελευθερία προς διάδοση τέτοιων αιρέσεων απετέλεσε την αιτία για κάτι καλό:  τέτοια ελευθερία στα χέρια των βαρβάρων της σύγχρονης εποχής υπηρετεί μόνον την υπονόμευση  των θεμελίων του πολιτισμού μας.

                                   Antonio de Oliveira Salazar